اين قصيده به مناسبت آخرين مصرع آن « و في عنقى علق الجلجل » به قصيدهء « جلجليه » ناميده شده است .
سرايندهء روشنروان شيخ عباس زيورى بغدادى ، تمامى قصيدهء جلجليهء را تخميس كرده و من آن را در ديوان خطيش كه به قلم خود شاعر تصحيح شده ديدهام و تخميس زيورى در يكى از دو نسخهء موجود در كتابخانهء خديوى مصر موجود است .
يَقُولُونَ بِأَفْواهِهِمْ ما لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما يَكْتُمُونَ .
به زبانهايشان چيزهايى مىگويند كه قلوبشان بدان گواهى نمىدهد ، و خداوند به آنچه كه كتمان مىكنند آگاهتر است .