ولى بعضى « 1 » از مفسرين احتمال دادهاند مراد از قانتين خصوص قوم و قبيله خود مريم باشد ، چون آن جناب از خاندان و از بيتى به وجود آمد كه عموما اهل صلاح و طاعت بودند .
ولى اين احتمال بعيد است ، اولا به خاطر وجهى كه قبلا ذكر كرديم ، و ثانيا به خاطر اينكه آيه شريفه در مقام تعريض به دو تن از زنان رسول خدا ( ص ) است ، و در چنين مقامى مناسب آن است كه منظور از قانتين عموم اهل طاعت و خضوع براى خدا باشد .
بحث روايتى
در تفسير برهان از شرف الدين نجفى ، و او بدون ذكر سند از امام صادق ( ع ) روايت كرده كه در شان نزول آيه شريفه * ( « ضَرَبَ اللَّه مَثَلًا لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَامْرَأَتَ لُوطٍ . . . » ) * فرموده : اين مثل را خداى تعالى براى عايشه و حفصه زده ، كه عليه رسول خدا ( ص ) و در دشمنى با آن جناب دست به دست هم داده ، سر او را فاش كردند « 2 » .
و در مجمع البيان از ابو موسى از رسول خدا ( ص ) روايت كرده كه فرمود : از مردان ، بسيارى به حد كمال رسيدند ، ولى از زنان به جز چهار نفر به حد كمال نرسيدند ، اول آسيه دختر مزاحم همسر فرعون ، و دوم مريم دختر عمران ، و سوم خديجه دختر خويلد ، و چهارم فاطمه دختر محمد ( ص ) بودند « 3 » .
و در الدر المنثور است كه احمد و طبرانى و حاكم ، ( وى حديث را صحيح دانسته ) ، از ابن عباس روايت كردهاند كه گفت : رسول خدا ( ص ) فرموده : افضل زنان اهل بهشت ، خديجه دختر خويلد ، و فاطمه دختر محمد ( ص ) ، و مريم دختر عمران ، و آسيه دختر مزاحم همسر فرعون است ، و در فضيلت او همين بس كه خداى تعالى داستانش را در قرآن براى ما ذكر كرده كه گفت : * ( « رَبِّ ابْنِ لِي عِنْدَكَ بَيْتاً فِي الْجَنَّةِ » ) * « 4 » .
و در همان كتاب آمده كه طبرانى از سعد بن جناده روايت كرده كه گفت : رسول خدا ( ص ) فرمود : خداى تعالى مريم دختر عمران و همسر فرعون و خواهر موسى را در بهشت به ازدواج من در آورد « 5 » .
هامش
( 1 ) تفسير قرطبى ، ج 18 ، ص 204 .
( 2 ) تفسير برهان ، ج 4 ، ص 358 .
( 3 ) تفسير مجمع البيان ، ج 10 ، ص 320 .
( 4 و 5 ) الدر المنثور ، ج 6 ، ص 246 .