كسى كه موت و حيات را آفريده تا شما را بيازمايد كه كدامتان خوشرفتارتريد و او عزيزى آمرزنده است ( 2 ) .
آن خدايى كه هفت طبقه آسمان را آفريد تو در خلق رحمان هيچ تفاوتى نمىبينى به دقت نظر كن آيا هيچ فطور و اختلالى در نظام عالم به چشمت مىخورد ؟ ( 3 ) .
نه ، مسلما اگر دوباره هم نظر بيندازى پلك چشمت از خستگى مىافتد و اختلالى نخواهى يافت ( 4 ) .
ما آسمان دنيا را با چراغهايى زينت داديم و آنها را وسيله رجم شيطانها قرار داديم ( تا براى شنيدن اخبار غيبى به آسمان نزديك نشوند ) و براى آن شيطانها عذابى دردناك تهيه كردهايم ( 5 ) .
و كسانى هم كه به پروردگار خود كافر شدند عذاب جهنم دارند و چه بد بازگشت گاهى است ( 6 ) .
زمانى كه در آتش افكنده مىشوند از آتش صداى نفسى مىشنوند كه با همان نفس ايشان را چون هوا به داخل خود مىكشد در حالى كه فوران مىكند ( 7 ) .
گويى از شدت غضب مىخواهد متلاشى شود هر فوجى كه داخل آن مىشود خازنان آتش مىپرسند مگر پيامبرى بيمرسان برايتان نيامد ؟ ( 8 ) .
مىگويند چرا آمد ولى ما تكذيب كرديم و گفتيم خدا هيچ پيامى نازل نكرده و شما با سايرين هيچ فرقى نداريد جز اينكه در ضلالتى بزرگ هستيد ( 9 ) .
و نيز مىگويند ( وا حسرتا ) اگر گوش داده بوديم و تعقل مىكرديم از دوزخيان نمىبوديم ( 10 ) .
و در آخر به گناه خود اعتراف مىكنند ، پس خرد و نابود باد ياران دوزخ ( 11 ) .
محققا كسانى كه از پروردگار خود با اينكه او را نديدهاند حساب مىبرند و نگرانى دارند آمرزش و اجرى كبير دارند ( 12 ) .
و شما سخن خود را چه فاش بگوييد و چه پنهان بداريد ، او داناى به اسرار نهفته در سينه ها است ( 13 ) .
آيا كسى كه موجودات را آفريده از حال آنها آگاه نيست ؟ در حالى كه او از اسرار دقيق با خبر و نسبت به همه چيز عالم است ( 14 ) .
بيان آيات
غرض اين سوره بيان عموميت ربوبيت خداى تعالى براى تمامى عالم است ، در مقابل