ترجمه آيات
به يقين كسانى كه در آيات ما الحاد و كفر مىورزند امرشان بر ما پوشيده نيست آيا كسى كه به آتشش مىافكنند بهتر است و يا كسى كه روز قيامت با ايمنى مىآيد با اين حال باز اختيار با خود شما است هر چه دلتان مىخواهد بكنيد كه او به آنچه مىكنيد بينا است ( 40 ) .
كسانى كه به قرآن كفر ورزيدند يعنى مشركين عرب كه قرآن به زبان آنان نازل شده در آتشند براى اينكه به كتابى ناياب كفر ورزيدند ( 41 ) .
كتابى كه نه در عصر نزولش باطلى در آن رخنه مىكند و نه تا قيامت كتابى كه از ناحيه خداى حكيم حميد نازل شده ( 42 ) .
اين سخنان وهن آورى كه به تو مىگويند همان سخنانى است كه به رسولان قبل از تو نيز مىگفتند كه پروردگار تو داراى آمرزش و هم داراى عقابى است دردناك ( 43 ) .
و اگر ما قرآن را غير عربى نازل مىكرديم آن وقت عربها مىگفتند چرا آياتش جداى از هم نيست و چرا با عرب به زبان غير عربى و يا غير فصيح صحبت مىكند . بگو اين قرآن براى كسانى است كه ايمان بياورند كه اگر عرب باشند و يا غير عرب قرآن براى آنان هدايت و شفاء است و كسانى كه ايمان نمىآورند در حقيقت گوششان دچار سنگينى شده و همين قرآن مايه كورى آنان است و به همين جهت در قيامت از فاصله اى دور ندا مىشوند ( 44 ) .
هم چنان كه ما به موسى كتاب داديم و قومش در آن اختلاف كردند و اگر از سابق قلم قضاى پروردگارت ننوشته بود همه شان هلاك شده بودند . آرى ، ايشان نيز در باره تورات در شكى حيرتآور قرار داشتند ( 45 ) .
هر كس عمل صالحى كند به نفع خود كرده و هر كس بدى كند به ضرر خود كرده و پروردگار تو - ستمگر بر بندگانش نيست ( 46 ) .
تنها خدا است كه مىداند قيامت كى است و چه ميوه اى از غلافش بيرون مىآيد و جانداران ماده چه فرزندى مىزايند و هيچ مادرى تنها فرزند خود را به زمين نمىگذارد مگر با علم خدا و روزى كه از راه دور از
تفسير الميزان ( فارسي ) — صفحة 600
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص٦٠٠