شنبه كه خداى تعالى از كار خلقت فارغ شد استراحت كرد و به اين جهت رسول خدا ( ص ) ناراحت شد .
و از نظر ما اين روايات بوى جعل مىدهد ، به چند دليل :
اول اينكه : در اين روايات آمده كه يهود پاسخ رسول خدا ( ص ) را پسنديد و آن را موافق عقايد خود يافت ، در حالى كه موافق نيست زيرا در تورات در سفر تكوين آمده كه : خداى تعالى نور و ظلمت و شب و روز را در يكشنبه آفريد و آسمان را در دوشنبه ، و زمين و درياها و گياهان را در سه شنبه ، و خورشيد و ماه و ستارگان را در چهار شنبه و جنبندگان دريا و مرغان را در پنجشنبه و حيوانات صحرا و انسان را در جمعه ، و در نتيجه در روز شنبه به فراغت و استراحت پرداخت .
در اينجا ممكن است كسى بگويد : از كجا كه تورات امروز و تورات زمان رسول خدا ( ص ) يكى بوده ، ممكن است با آن فرق داشته باشد ، ليكن اين اشكال وارد نيست .
دوم اينكه : پديد آمدن روزهاى هفته كه عبارت است از يك روز با شب همان روز ، مولود حركت وضعى زمين به دور محور خودش است كه از هر يك بار كه به دور خود دور مىزند ، يك شب و يك روز پديد مىآيد ، چون هميشه يك طرفش رو به خورشيد است و يك طرفش پشت به خورشيد . بنا بر اين ديگر چه معنا دارد كه قبل از آنكه خداى تعالى آسمانها و آسمانيان و زمين را خلق كرده و آن را كره اى دوار و متحرك ساخته باشد ، شنبه و يكشنبه اى وجود داشته باشد ؟ نظير اين اشكال در خلقت آسمانها نيز مىآيد ، كه قبل از خلقت آن و خلقت آسمانها كه يكى از آنها خورشيد است ، دوشنبه اى وجود داشته باشد .
سوم اينكه : در اين روايات يك روز را براى خلقت كوه ها قرار داده و حال آنكه خلقت كوه ها تدريجى بوده . و همچنين نظير اين اشكال در خلقت شهرها و نهرها و رزقها وارد است ، چون آنها نيز به تدريج درست شده ، نه در يك روز .
و در روضه كافى به سند خود از محمد بن عطيه از امام ابى جعفر ( ع ) روايت كرده كه فرمود : خداى تعالى نخست آن ماده اى را كه تمامى اشياء را از آن درست كرده ، بيافريد و آن عبارت بود از آب كه تمامى اشياء را مولود آن دانسته ، ولى ديگر براى آب نسبتى و ماده اى كه خلقتش را به آن نسبت دهد قرار نداده . و از جمله چيزهايى كه از آب خلق كرده باد است .
خداى تعالى باد را كه از آب پديد آورد ، بر آب مسلط كرد ، تا شكم آب را پاره كند و