آنچه را كه پروردگارت وعده مىداد حق يافتى ؟ آيا تو نبودى كه به پروردگارت كفر ورزيدى ؟ تو نبودى كه فرستاده پروردگارت را تكذيب مىكردى ؟ آيا تو نبودى كه قطع رحم خود كردى ؟
اصحاب مىگفتند : يا رسول اللَّه ( ص ) آيا آنها مىشنوند آنچه را كه تو به ايشان مىگويى ؟ فرمود : شما كه زنده هستيد بهتر از اينها سخنان مرا نمىشنويد . در اينجا بود كه خداى سبحان اين آيه را نازل كرد « إِنَّكَ لا تُسْمِعُ الْمَوْتى * ( وَما أَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَنْ فِي الْقُبُورِ » ) * ، و اين مثالى است كه خدا در حق كفار زده كه مانند مردگان دعوت او را نمىشنوند « 1 » .
مؤلف : در اين روايت نشانه هايى از جعل هست ، كه بر كسى پوشيده نيست ، براى اينكه ساحت رسول خدا ( ص ) اجل از آن است كه قبل از آنكه پروردگارش دستورى دهد ، از پيش خود چيزى بگويد ، آن گاه خداى سبحان آيه اى بفرستد و در آن آيه او را تكذيب كند ، او ادعا كند و خبر دهد از اينكه مردگان در شنيدن سخنانش كمتر از زندگان نيستند ، بعد آيه مورد بحث نازل شود ، و بفرمايد خير مردگان چيزى نمىشنوند .
علاوه بر اين آيه اى كه راوى نقل كرده ، اصلا با آيات قرآن مطابق نيست ، براى اينكه صدر آن از آيه 80 سوره نمل گرفته شده ، و ذيلش از آيه 22 سوره فاطر .
از اين هم كه بگذريم ، سياق آيه شهادت مىدهد كه آيه مزبور مانند آيات قبل و بعدش در مكه نازل شده ، و روايت مىگويد در مدينه در جنگ بدر نازل شده .
و در كتاب احتجاج در ضمن احتجاجهاى امام صادق ( ع ) آمده كه سائل پرسيد : پس بفرما ببينم آيا مجوسيان پيغمبرى داشتند ؟ چون من در ميان آنان كتابهايى محكم ، و مواعظى بليغ ، و مثلهايى شافى مىبينم . و مىبينم كه به ثواب و عقاب قيامت معتقدند ، و شرايعى دارند كه بدان عمل مىكنند ، امام ( ع ) فرمود : هيچ امتى نبوده مگر آنكه نذير و پيامبرى داشته ، و براى مجوس هم مانند همه امتها ، خداوند پيغمبرى به سويشان فرستاد ، و او از ناحيه خدا كتابى برايشان آورد ، ولى منكرش شدند ، و زير بار كتابش نرفتند « 2 » .
هامش
( 1 ) الدر المنثور ، ج 5 ، ص 249 .
( 2 ) احتجاج طبرسى ، ج 2 ، ص 91 .