بى بهره باشد .
مطلب ديگر اينكه جزاء يعنى نتيجه اختيار كردن يكى از اين دو طرف ترديد مختلف است ، اگر حيات دنيا و زينت آن را اختيار كنند ، يعنى همسران رسول خدا ( ص ) از همسرى او صرفنظر نمايند ، نتيجه و جزايش اين است كه آن جناب ايشان را طلاق دهد ، و هم از مال دنيا بهره مندشان سازد و اما بر فرضى كه به همسرى آن جناب باقى بمانند و آخرت را بر حيات دنيا و زينت آن ترجيح دهند نتيجه اش اجر عظيمى است در نزد خدا ، اما نه به طور مطلق ، بلكه به شرطى كه احسان و عمل صالح هم بكنند .
پس چنين نيست كه صرف همسرى رسول خدا ( ص ) اجر عظيم داشته باشد ، و خدا براى هر كس كه همسر آن جناب شود كرامتى و حرمتى قائل باشد ، بلكه كرامت و احترام براى همسرى توأم با احسان و تقوى است ، و به همين جهت است كه مىبينيم وقتى براى بار دوم علو مقام ايشان را ذكر مىكند ، آن را مقيد به تقوى نموده و مىفرمايد : * ( « لَسْتُنَّ كَأَحَدٍ مِنَ النِّساءِ إِنِ اتَّقَيْتُنَّ » ) * .
و اين تقييد نظير تقييدى است كه نسبت به كرامت اصحاب رسول خدا ( ص ) كرده ، و فرموده : « مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّه وَالَّذِينَ مَعَه أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُمْ تَراهُمْ رُكَّعاً سُجَّداً . . . وَعَدَ اللَّه الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ مِنْهُمْ مَغْفِرَةً وَأَجْراً عَظِيماً » « 1 » ، پس معلوم مىشود همه كسانى كه صحابى رسول خدا ( ص ) بودند مشمول اين وعده نيستند ، بلكه تنها شامل آن عده است كه ايمان و عمل صالح داشتهاند ، ( پس اگر از يك نفر صحابى انحراف و گناه و ظلمى سر زده باشد ، ما نمىتوانيم صحبت با رسول خدا ( ص ) را كفاره آن حساب كنيم ) .
و كوتاه سخن اينكه اطلاق جمله : « إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّه أَتْقاكُمْ » « 2 » با اين حرفها تقييد نمىشود ، و هم چنان به قوت خود باقى است ، و به حكم اطلاق آن حسب و نسب و يا هيچ سببى ديگر ملاك كرامت نزد خدا نخواهد بود .
پس اينكه فرمود * ( « يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لأَزْواجِكَ » ) * دستور به آن جناب است كه اين دو آيه را
هامش
( 1 ) محمد ( ص ) فرستاده خدا ، و آنان كه با وى ايمان آوردند ، در جهاد عليه كفار بسيار سختند ، و در بين خود دل رحمند ، و مىبينى ايشان را كه همواره يا در ركوعند يا سجود . . .
خداوند همين اصحاب را كه ايمان آوردهاند و عمل صالح كردهاند مغفرت و اجر عظيمى وعده داده است .
سوره فتح ، آيه 29 .
( 2 ) تنها گرامىترين شما با تقواترين شما است . سوره حجرات ، آيه 13 .