ترجمه آيات
به نام خدايى كه رحمتى عالمگير و رحمتى خاص به مؤمنان دارد
الم ( 1 ) .
نازل كردن اين كتاب كه شكى در آن نيست ، از پروردگار جهانيان است ( 2 ) .
مگر گويند آن را تزوير كرده ؟ ( نه ) بلكه آن حق است ، و از پروردگار تو است ، تا گروهى را كه پيش از تو بيمرسان سويشان نيامده ، بيم دهى ، شايد هدايت يابند ( 3 ) .
خدا آن كسى است كه آسمانها و زمين را با هر چه ميان آنهاست به شش روز آفريد ، سپس به عرش پرداخت ، جز او سرپرست و شفيعى نداريد ، چرا پند نمىگيريد ؟ ( 4 ) .
از آسمان گرفته تا زمين تدبير هر كار را مىكند ، آن گاه در روزى كه اندازه اش هزار سال از آنهاست كه شما مىشماريد ، ( همه چيز ) به سوى او بالا مىرود ( 5 ) .
اين خدا داناى غيب و شهود ، و عزيز و رحيم است ( 6 ) .
همان كه خلقت همه چيز را نيكو كرده ، و خلقت انسان را از گلى آغاز كرد ( 7 ) .
و نژاد او را از مايه اى از آب پست قرار داد ( 8 ) .
آن گاه وى را پرداخت ، و از روح خويش در او بدميد ، و براى شما گوش و ديدگان و دلها آفريد ، اما شما چه كم سپاس مىداريد ! ( 9 ) .
گويند : چگونه وقتى در زمين گم شديم ، دوباره در خلقتى تازه در خواهيم آمد ؟ ( اينها كه مىگويند همه بهانه است ) ، بلكه علت واقعى انكارشان اين است كه رفتن به پيشگاه پروردگار خود را منكرند ( 10 ) .
بگو فرشته مرگ كه بر شما گماشتهاند جانتان را مىگيرد ، سپس به سوى پروردگارتان بازگشت خواهيد كرد ( 11 ) .
اگر ببينى وقتى گنه كاران در پيشگاه پروردگارشان سرها به زير افكندهاند ، ( خواهى ديد كه مىگويند ) پروردگار را ديديم و شنيديم ، ما را بازگردان تا عمل شايسته كنيم ، كه ما ديگر به يقين رسيديم ( 12 ) .
اگر مىخواستيم همه كس را هدايت عطا مىكرديم ، ولى اين سخن از من مقرر شده كه جهنم را از جنيان و آدميان جملگى پر مىكنم ( 13 ) .
به سزاى آنكه ديدار اين روزتان را فراموش كرديد ، عذاب بكشيد ، كه ما نيز به فراموشيتان سپرديم ، و به سزاى اعمالى كه مىكرديد عذاب جاويد را تحمل كنيد ( 14 ) .
تفسير الميزان ( فارسي ) — صفحة 363
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص٣٦٣