آن كسانى كه نماز گزارند و زكات دهند ، و خود به دنياى ديگرى يقين دارند ( 4 ) .
آنان قرين هدايتى از پروردگار خويشند ، و آنان خود رستگارانند ( 5 ) .
بعضى از مردم گفتار بازيچه را ميخرند ، تا بدون علم مردم را از راه خدا گمراه كنند ، و راه خدا را مسخره گيرند ، آنان عذابى خفتآور دارند ( 6 ) .
و چون آيه هاى ما را بر آنان بخوانند ، تكبركنان پشت كنند و بروند ، گويى آن را نشنيدهاند ، تو گويى گوشهايشان كر است ، اين گونه افراد را به عذابى غم انگيز نويد ده ( 7 ) .
( در مقابل ) كسانى كه ايمان آورده ، و كارهاى شايسته كردهاند ، بهشتهاى پر از نعمت دارند ( 8 ) .
كه جاودانه در آن متنعم باشند ، و اين وعده درست خدا است ، كه نه ضعف در او راه دارد ، و نه لغو ، بلكه نيرومند و حكيم است ( 9 ) .
آسمانها را بدون ستونى كه شما ببينيد بيافريد ، و در زمين لنگرها انداخت ، تا كه شما را نلرزاند و در آن از همه گونه جانوران پراكنده كرد ، و از آسمان آبى نازل كرديم ، و در آن همه گونه گياه خوب رويانديم ( 10 ) .
اين خلقت خدا است ، پس شما هم به من نشان دهيد ، غير از خدا كه شما خدايشان پنداشتهايد چه چيزى خلق كردهاند ، ( خودشان اعتراف دارند كه جز خدا خالقى نيست ، پس علت شركشان خلقت نيست ) ، بلكه علت شرك اين ستمكاران اين است كه در ضلالتى آشكار قرار دارند ( 11 ) .
بيان آيات
غرض اين سوره - به طورى كه آغاز و انجام آن ، و نيز سياق تمامى آيات آن اشاره مىكند - دعوت به توحيد و ايقان و ايمان به معاد ، و عمل به كليات شرايع دين است .
از ابتداى سوره پيداست كه در باره بعضى از مشركين نازل شده ، كه مردم را از راه خدا و شنيدن قرآن ، به وسيله تبليغاتى دروغ جلوگيرى نموده ، مىخواستند مساله خدا و دين را از ياد مردم ببرند ، اتفاقا روايت وارده در تفسير آيه * ( « وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ . . . » ) * - به طورى كه خواهيد ديد - نيز همين را مىگويد .
پس اين سوره نازل شد تا اصول عقايد و كليات شرايع حق را بيان نمايد ، و در برابر احاديث سرگرم كننده آنان مقدارى از داستان لقمان و مواعظش را ايراد كرده است .
و اين سوره - به شهادت سياقى كه آيات آن دارد - در مكه نازل شده ، و يكى از آيات بر جسته آن آيه « ذلِكَ بِأَنَّ اللَّه هُوَ الْحَقُّ وَأَنَّ ما يَدْعُونَ مِنْ دُونِه هُوَ الْباطِلُ . . . » است .