ترجمه آيات
و او كسى است كه خلقت را آغاز كرد و اعاده اش مىكند ، و اعاده برايش آسانتر است ، و براى او در آسمانها و زمين از هر مثل فرد اعلايش هست و او مقتدر حكيم است ( 27 ) .
براى شما از خود شما مثلى زده ، آيا بردگان شما در آنچه كه از اموال به شما روزى كردهايم هيچ فردى شريك شما هست بطورى كه آن برده و شما با هم برابر باشيد و احيانا شما از آن بردگان بترسيد كه مبادا در شركت تجاوز كنند آن طور كه از يك شريك آزاد مىترسيد ؟ قطعا نه ، پس چطور مخلوقات خدا را شريك او مىگيريد ، ما اين طور آيات را براى مردمى كه تعقل كنند توضيح مىدهيم ( 28 ) .
بلكه آنها كه ستم كردند هواهاى خود را بدون علم پيروى كردند ، و وقتى خدا كسى را گمراه كند كيست كه او را هدايت نمايد ؟ و هيچ ناصرى برايشان نيست ( 29 ) .
پس روى خود به سوى دين حنيف كن كه مطابق فطرت خدا است فطرتى كه خدا بشر را بر آن فطرت آفريده و در آفرينش خدا دگرگونگى نيست ، اين است دين مستقيم ولى بيشتر مردم نمىدانند ( 30 ) .
رو به سوى دين خدا كنيد و بپرهيزيد از او و نماز به پا داريد و از مشركين مباشيد ( 31 ) .
از آنهايى كه دين خود را تكه تكه كرده و خود دسته دسته شدند و هر دسته اى به دين خود خوشحالى كردند ( 32 ) .
و چون ضررى به مردم برسد به سوى خدا برگشته او را همى خوانند ، ولى همين كه رحمتى از خود به ايشان مىچشاند باز دسته اى از آنان شرك مىورزند ( 33 ) .
تا نعمتها كه ما به ايشان دادهايم كفران كنند ، پس بهره بگيريد كه به زودى خواهيد فهميد ( 34 ) .
و يا دليلى برايشان نازل كردهايم ، و آن دليل و رهنما شرك ورزيدن را به ايشان درس داده ؟ ! ( 35 ) .
و چون به انسان رحمتى مىچشانيم شادى مىكند . و اگر مصيبتى به ايشان برسد با اينكه اثر كارهاى خودش است ناگهان نوميد مىشود ( 36 ) .
آيا نديدند كه خدا روزى را به هر كه بخواهد زياد و به هر كه بخواهد اندك مىدهد در اين خود آيتى است براى مردمى كه ايمان آورند ( 37 ) .
پس حق ذى القربى و مسكين و ابن سبيل را بده اين براى كسانى كه رضاى خدا را مىطلبند بهتر است و هم ايشان رستگارند ( 38 ) .
تفسير الميزان ( فارسي ) — صفحة 258
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص٢٥٨