اطرافيان به او گفتند : هديه از عبد اللَّه بن عامر است ، آن وقت هديه را پذيرفت « 1 » .
از ظاهر دو روايت و مخصوصا روايت اخير برمىآيد كه آيه شريفه در باره بعضى از صحابه نازل شده ، ولى سياق آيه با اين حرف نمىسازد .
هامش
( 1 ) الدر المنثور ، ج 5 ، ص 149 .