اينچنين است ، و هر كه عقوبت كند نظير آن عقوبت كه ديده است آن گاه بر او ستم كنند خدايش نصرت دهد كه خدا بخشنده و آمرزگار است ( 60 ) .
اين چنين است ، زيرا خدا شب را به روز و روز را در شب فرو مىبرد و خداوند شنوا و بينا است ( 61 ) .
اين چنين است ، زيرا خداى يكتا است كه حق است و هر چه سواى او مىخوانند باطل است و او و الا و بزرگ است ( 62 ) .
مگر نبينى كه خدا از آسمان آبى نازل كند كه زمين سبز شود و خدا دقيق و كاردان است ( 63 ) .
هر چه در آسمانها و زمين است از او است و خدا بىنياز و ستوده است ( 64 ) .
مگر نمىبينى كه خدا كائنات زمين را به خدمت شما گرفته . و كشتىها را كه به فرمان وى به درياها روان است و آسمان را نگاه مىدارد تا جز به اذن وى به زمين نيفتد كه خدا با مردم مهربان و رحيم است ( 65 ) .
اوست كه شما را زنده مىكند و مىميراند و باز زنده تان مىكند كه هر آينه انسان كفران پيشه است ( 66 ) .
بيان آيات
اين آيات غرض سابق را تعقيب نموده ، ثواب كسانى را كه هجرت كرده و سپس در جهاد در راه خدا كشته شدند و يا مردند بيان مىكند ، البته در خلال اين بيان جملاتى هم در تحريك و تشويق به جهاد ، و در وعده نصرت آمده ، مانند جمله * ( « ذلِكَ وَمَنْ عاقَبَ بِمِثْلِ ما عُوقِبَ بِه ثُمَّ بُغِيَ عَلَيْه لَيَنْصُرَنَّه اللَّه . . . » ) * .
و اين آيات خصوصيتى دارند كه در هيچ جاى قرآن كريم اين خصوصيت نيست و آن اين است كه اين هشت آيه كه پشت سر هم قرار دارند هر يك با دو اسم از اسماى حسناى الهى ختم مىشوند مگر اسم جلاله كه آن نيامده است .
و در نتيجه اگر ضمير « هو » را هم اسم بدانيم ، شانزده اسم در اين هشت آيه آمده است : 1 - هو 2 - خير الرازقين 3 - عفو 4 - غفور 5 - سميع 6 - بصير 7 - على 8 - كبير 9 - لطيف 10 - خبير 11 - غنى 12 - حميد 13 - رؤوف 14 - رحيم 15 - عليم 16 - حليم . و در آيه نهم آمده كه او زنده مىكند و مىميراند و نيز او حق است و ملك آسمان و زمين از او است و اين در معناى چهار اسم است : « محيى » ، « مميت » ، « حق » و « مالك » يا « ملك » كه با اين چهار اسم بيست
تفسير الميزان ( فارسي ) — صفحة 564
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص٥٦٤