ترجمه آيات
بندگان مرا خبر ده كه بدرستى من از آمرزگار مهربانم ( 49 ) .
و ( نيز خبر ده ) كه عذاب من همانا عذابى دردناكست ( 50 ) .
و با خبرشان ساز از داستان ميهمانان ابراهيم ( 51 ) .
آن روزى كه بر او در آمدند ، و سلام گفتند : او گفت : ما از شما بيمناكيم ( 52 ) .
گفتند نترس كه ما ( آمدهايم تا ) تو را به فرزندى دانا بشارت دهيم ( 53 ) .
گفت آيا بشارتم مىدهيد ( به فرزنددار شدن ) با اين پيرى و ضعف كه مراست ، ديگر چه بشارتى به من مىدهيد ؟ ( 54 ) .
گفتند به حق بشارتت مىدهيم ، از نوميدان مباش ( 55 ) .
گفت جز گمراهان چه كسى از رحمت پروردگارش مايوس مىشود ( 56 ) .
پرسيد : اى فرستادگان ( خدا ) براى چه مهمى آمدهايد ( 57 ) .
گفتند : مامور عذاب قومى مجرميم ( 58 ) .
مگر خاندان لوط كه همگيشان را از عذاب نجات مىدهيم ( 59 ) .
مگر همسرش را ، كه چنين تقدير كردهايم كه او از باقى ماندگان در محل عذاب باشد ( 60 ) .
پس وقتى فرستادگان به خاندان لوط وارد شدند ( 61 ) .
گفت شما مردمى ناشناسيد ( 62 ) .
گفتند ، نه ، بلكه براى همان امرى كه قومت در آن شك داشتند ( و باور نمىكردند ) آمدهايم ( 63 ) .
و ما به حق نزد تو آمدهايم ، و ما راستگويانيم ( 64 ) .
پس خاندانت را شبانه بيرون ببر ، و خودت دنبالشان به راه بيفت ، و مواظب باش احدى از شما به پشت سر خود ننگرد ، و راهى كه مامور شدهايد بگيريد و برويد ( 65 ) .
و به او رسانديم كه اين امر قضايى است رانده شده كه صبحگاهان ، نسل اين مردم بر افتادنى است ( 66 ) .
تفسير الميزان ( فارسي ) — صفحة 263
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص٢٦٣