الفصل الأولكلُّ حادثٍ زمانيٍ فإِنّه مسبوقٌ بقوة الوجود
هر حادث زمانى مسبوق به قوهء خود مىباشد
متن
وذلك لأنّه قبلَ تحقَّقِ وجوده . . . لكنّه ربّما تخلّف و لم يوجد .
ترجمه
اينكه هر حادثى مسبوق به قوهء خود است از اين جهت است كه لازم است حادث قبل از تحقق وجود خود ، ممكن الوجود بوده اتصاف و عدم اتصاف آن به وجود جايز باشد ؛ زيرا اگر قبل از حدوث خود ممكن نباشد يا بايد ممتنع باشد كه در اين صورت تحقق آن محال است ؛ در حالى كه فرض بر آن بود كه حادث زمانى است - و اين خلاف فرض است - و يا بايد واجب باشد كه در اين صورت بايد هميشه موجود بوده و هرگز عدم بر او روا نباشد . لكن گاهى تخلف مىكند و موجود نمىگردد .
شرح
اگر حادث ، قبل از حدوث خود ، مسبوق به قوهء خود نباشد - يعنى جايز الوجود نباشد - يا بايد وجودش ممتنع باشد يا بايد وجود آن واجب باشد . اگر ممتنع باشد نبايد هرگز موجود شود ؛ در حالى كه گاهى موجود مىشود و اگر واجب باشد هميشه