و در مجمع البيان « 1 » از تفسير عياشى « 2 » از معصومين ( ع ) روايت شده كه فرمودهاند : « شرك ايشان ترك در اطاعت بود نه شرك در معصيت » و ظاهر اين روايت اين است كه جارى مجراى همان احاديث موضوعه است و حال اين هم حال همانها است ، براى اينكه مگر اطاعت با عبادت فرق دارد ، آن هم اطاعت و عبادت ابليس كه خداى تعالى در باره اش فرموده : « ألَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يا بَنِي آدَمَ أَنْ لا تَعْبُدُوا الشَّيْطانَ إِنَّه لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ وَأَنِ اعْبُدُونِي » .
و با همه اين احوال بعضى از مفسرين اين احاديث را قبول كرده و گفتهاند روايات مزبور بيشتر از اين دلالت ندارد كه آدم و حوا در صرف اسم شرك ورزيدهاند و اين نه كفر است و نه معصيت ، و اين وجه را طبرى هم قبول كرده .
هامش
( 1 ) مجمع البيان ج 4 ص 510
( 2 ) تفسير عياشى ج 2 ص 43