انديشيدهايد تا مردمش را از آن بيرون كنيد ، زود باشد كه بدانيد ( 123 ) .
محققا دستها و پاهايتان را به عكس يكديگر مىبرم ، آن گاه شما را جملگى بر دار مىكنم ( 124 ) .
گفتند ما به سوى پروردگار خويش بازگشت مىكنيم ( 125 ) .
كينه و انتقام تو از ما به جرم آن است كه وقتى آيه هاى پروردگارمان به سوى ما آمد بدان ايمان آورديم ، پروردگارا صبرى به ما عطا كن و ما را مسلمان بميران ( 126 )
.
بيان آيات
اين آيات با بيان داستان موسى بن عمران ( ع ) شروع شده و از جزئيات آن يعنى آمدنش به نزد فرعون و ادعايش بر اينكه « خداوند مرا به سوى تو رسالت داده تا نجات بنى اسرائيل را از تو بخواهم » و آن دو معجزه را كه خداوند در شب طور بوى كرامت فرموده ذكر مىكند .
اين خصوصيات فهرست آن مطالبى است كه در اين آيات ذكر شده ، و در آيات بعدى اجمالى از بقيه داستان آن جناب در ايامى كه در مصر در ميان بنى اسرائيل مىزيسته و عذابهايى كه بر قوم فرعون نازل شده ، و نجات بنى اسرائيل و داستان نزول تورات و گوساله پرستى بنى اسرائيل و داستانهاى متفرقه و عبرتانگيز ديگرى از بنى اسرائيل را ذكر مىكند .
* ( « ثُمَّ بَعَثْنا مِنْ بَعْدِهِمْ مُوسى بِآياتِنا إِلى فِرْعَوْنَ وَمَلَائِه . . . » ) *
در ابتداى داستان موسى ( ع ) لحن آيات و سياق آن تغيير يافته ، بدان سبب كه اهميت داستان آن جناب را برساند ، چون آن حضرت از انبياى اولى العزم و صاحب كتاب و شريعت بوده ، و دين توحيد با مبعوث شدن او پا به مرحله تازه ترى گذاشت و بعد از دو مرحله اى كه در بعثت نوح و ابراهيم ( ع ) داشت احكامش مفصلتر گرديد ، در الفاظ آيات راجع به انبياى قبل از او نيز اشاره به اين مراحل هست ، مثلا آيات راجع به قوم نوح و عاد و ثمود كه پيغمبرانشان يعنى هود و صالح بر شريعت نوح بودند به يك سياق است ، در باره قوم نوح فرموده : « وَلَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى قَوْمِه » « 1 » و در باره عاد مىفرمايد : « وَإِلى عادٍ أَخاهُمْ هُوداً » « 2 » و در باره ثمود مىفرمايد : « وَإِلى ثَمُودَ أَخاهُمْ صالِحاً » « 3 » و وقتى به قوم لوط كه در مرحله دوم قرار
هامش
( 1 ) سوره مؤمنون آيه 23
( 2 ) سوره اعراف آيه 65
( 3 ) سوره اعراف آيه 73