است كه چنين و چنان كند ؟ ) در اينجا آنان را غايب فرض كرده و مىفرمايد : « خدا بر مؤمنين واجب كرده كه چنين و چنان كنند » ، و ما در سابق به طور كلى وجه اين گونه التفاتها را بيان كرديم ، و اما وجه آن در خصوص اين مورد اين است كه آيه شريفه در زمينه منتگذارى بر مؤمنين به خاطر صفت ايمانشان سخن مىگويد و مىخواهد بفرمايد علت اين منتگذارى صفت ايمان ايشان است و اين معنا را تنها با آوردن صفت يعنى كلمه - مؤمنين مىتوان رسانيد ، حتى تعبير * ( « الَّذِينَ آمَنُوا » ) * هم آن را نمىرساند ، چون بطورى كه گفتهاند تنها صفت مىتواند مشعر به عليت باشد ، نه فعل ، و اگر ما به اين شورى نگوئيم حد اقل مىگوئيم صفت بهتر عليت را مىرساند تا فعل ، معناى آيه روشن است .
البته در اين آيه بحثهايى ديگر هست كه ان شاء اللَّه العزيز در هر موضعى مناسب يكى از آنها ايراد مىگردد .
تفسير الميزان ( فارسي ) — صفحة 89
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص٨٩