حديثى در تفسير آيه : * ( « أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ اللَّه مِنْ فَضْلِه » ) * فرمود : منظور از ناس كه مورد حسد واقع شدهاند ماييم ( تا آخر حديث ) « 1 » .
مؤلف قدس سره : و اين معنا از ائمه اهل بيت ( عليهم السلام ) به طور استفاضه يعنى با سندهاى بسيار زياد نقل شده ، كه اين سندها در جوامع حديث شيعه از قبيل كافى « 2 » و تهذيب « 3 » و عيون « 4 » و بصائر « 5 » و دو تفسير قمى « 6 » و عياشى « 7 » و غيره آمده است .
و در معناى اين احاديث از طرق اهل سنت روايتى است كه ابن مغازلى آن را از امام محمد بن على باقر ( عليهما السلام ) - به طور رفع يعنى اسقاط رجال وسط سند - نقل كرده ، كه فرمود : و اللَّه منظور از ناس ماييم « 8 » .
و روايت ديگرى است كه الدر المنثور از ابن منذر و طبرانى از طريق عطا از ابن عباس نقل كرده كه در تفسير آيه : * ( « أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ » ) * گفته : ناس ماييم ، نه عموم مردم « 9 » ، و نيز در همان كتاب روايت كرده كه كلمه ( ناس ) به رسول خدا ( ص ) تفسير شده و اين تفسير را از عكرمه و مجاهد و مقاتل و ابى مالك نقل كرده است و ما در بيان سابق خود گفتيم كه ظاهر آيه نيز اين است كه مراد از كلمه ( ناس ) رسول اللَّه ( ص ) است ، و اهل بيت آن جناب ملحق به ايشانند « 10 » .
و در تفسير عياشى از حمران از امام باقر ( ع ) روايت كرده كه در تفسير آيه :
* ( « فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ » ) * فرموده : يعنى نبوت ، و در تفسير كلمه ( و الحكمة ) فرموده : يعنى فهم و قضا ، و در تفسير جمله : * ( ( وَآتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً ) ) * فرمود : يعنى وجوب اطاعتشان بر مردم « 11 » .
مؤلف قدس سره : مراد آن حضرت از اطاعت همان اطاعتى است كه در ساير احاديث
هامش
( 1 ) اصول كافى ج 1 ص 205 حديث 1 .
( 2 ) اصول كافى ج 1 ص 273 - 275 باب ان الأئمة ولاة الامر و هم الناس المحسودون .
( 3 ) التهذيب ج 4 ص 132 حديث 367 .
( 4 ) عيون اخبار الرضا ج 1 ص 228 باب 23 حديث 1 .
( 5 ) بصائر الدرجات جزء اول ص 35 باب 17 .
( 6 ) تفسير قمى ج 1 ص 140 .
( 7 ) تفسير عياشى ج 1 ص 246 حديث 153 .
( 8 ) مناقب ابن مغازلى ص 267 حديث 314 .
( 9 و 10 ) الدر المنثور ج 2 ص 173 .
( 11 ) تفسير عياشى ج 1 ص 248 حديث 160 .