جمهور هم آن احترام را نداشته باشد ، در حالى كه شغلشان و آنچه در طول عمر به مردم مىدادند ، بزرگترين عامل سقوط مقام زنان بود ، و شنيعترين فحشا و سزاوار شنيعترين سرزنش بودند .
پس همه اينها كه گفتيم علتش اين است كه ظرف زندگى خوبيها و بديها و افتخارات و ننگها را معين مىكند ، چه بسيار جمعيتها كه يك امر ناچيز و حقير را تعظيم ، و يك امر مهم و ارزنده را تحقير مىكنند ، پس هيچ بعيد نيست كه اسلام امورى را تعظيم كند ، و ما مسلمانانى كه در محيط ماديت و غربزدگى بار آمدهايم آن را حقير بشماريم ، يا اسلام امورى را حقير بشمارد كه در چشم و درك ما بسيار عظيم باشد ، و بر سر آنها سر و دست بشكنيم ، و ظرف در صدر اسلام ظرف تقوا و ايثار آخرت بر دنيا بود ، نه ظرفى كه فعلا ما داريم .
تفسير الميزان ( فارسي ) — صفحة 558
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص٥٥٨