ناگوارترين و دشوارترين صبرها است ، كه انسان يك عمر در خلوت و جلوت با يك زن يا دو زن و يا بيشتر نشست و برخاست داشته باشد و شب و روز با او باشد ، و چشم و گوشش پر از اشارات لطيف و شيرينى حركات او باشد ، و آن گاه بخواهد در برابر وسوسه هاى درونى خود و هوسى كه به آن زنان دارد صبر كند ، و دعوت شهوانى نفس خود را اجابت نكند ، با اينكه گفتهاند حاجت انسان در زندگى دو چيز است : غذا و نكاح ، و بقيه حوايجش همه براى تامين اين دو حاجت است ، و گويا به همين نكته اشاره فرموده است رسول خدا ( ص ) كه فرمود : ( هر كس ازدواج كند نصف دين خود را حفظ كرده ، از خدا بترسد در نصف ديگرش ) « 1 » .
هامش
( 1 ) وسائل الشيعه كتاب نكاح .