جز اينكه در نقل وى نيز بجاى كلمهء - حائر - ( يعنى حيرتزده ) ، كلمهء - خاثر - ( يعنى گرفته خاطر ) آمده است .
اسناد - طبرانى - قوى است ، و بدان ، احتجاج مىشود . اينك شرح حال رجال آن :
1 - بكر بن سهل بن اسماعيل بن نافع ، ابو محمد دمياطى ، ساكن دمشق - آزاد شدهء بنى هاشم - كه در سال 289 وفات كرده است .
« ياقوت » در - معجم البلدان - دربارهاش گفته :
« وى ، از افراد زير ، حديث ، شنيده است :
در دمشق ، از صفوان بن صالح . و در بيروت ، از سليمان بن ابى كريمهء بيروتى .
و در مصر ، از ابو صالح ، عبد اللّه بن صالح كاتب الليث . و نيز ، از عبد اللّه بن يوسف تنيسى و . . .
ابو العبّاس اصمّ و ابو جعفر طحاوى و طبرانى و جماعتى ديگر ، از وى روايت دارند . »
سال تولّدش 196 بوده و شرح حالش در بسيارى از كتب رجال ، يافت مىشود .
2 - جعفر بن مسافر بن راشد تنيسى « 1 » ، ابو صالح هذلى - آزاد شدهء هذليان - كه در سال 254 وفات كرده ، از رجال « ابو داوود » ، « نسائى » و « ابن ماجه » است .
مردى است بزرگوار ، ثقه و صالح . « ابن حبّان » در كتاب - الثقات - او را در زمرهء رجال مورد اعتماد ، ذكر نموده است . شرح حالش ، در عدّهاى از كتب رجال ، ديده مىشود .
3 - محمّد بن اسماعيل بن مسلم ابى فديك - بتصغير ، ( بر وزن حسين ) - ابو اسماعيل مدنى ، در سال 200 وفات كرده ، از رجال « صحاح ستّ » است .
« ابن معين » او را موّثق دانسته . و « ابن حبّان » در زمرهء ثقات آورده است .
4 - موسى بن يعقوب بن عبد اللّه زمعى ، ابو محمّد مدنى ، از رجال « ابو داوود »
هامش
( 1 ) - « تنيس » شهرى است ، نزديك دمياط مصر .