ابو نصر ، عبد الرحمان بن على بن محمّد بن موسى عدل .
و از طريق ابو عبد اللّه ، حسين بن عبد الملك ، از ابو عثمان ، سعيد بن احمد .
ايندو نفر ( محمد بن موسى و سعيد بن احمد ) از ابو العباس ، محمد بن احمد بن محمد بن ابراهيم سليطى ، از ابو حامد ، احمد بن محمد شرقى ، از احمد بن حفص ، از پدرش ، از ابراهيم بن طهمان ، از عباد بن اسحاق ، از هاشم بن هاشم ، با همان سند ، نقل مىكند .
آنگاه - ابن عساكر - ميگويد :
« اما در اين دو طريق ، دارد :
من گفتم : چه كسى او را ميكشد ؟ .
حضرت ، مقدارى ( خاك ) و كلوخ در دست گرفت و فرمود :
اهل اين ( خاك ) و كلوخ ، او را ميكشند ! . »
و حافظ ، محمد بن احمد مقدسى حنبلى « 1 » در كتاب خود - صفات رب العالمين - از ابن ابى المنجا ، از عبد الوهاب بن محمد ، از عمر بن محمد ، از ابو الفتح بن بيضاوى ، از ابو جعفر بن مسلمة ، از ابو طاهر مخلص ، از عبد اللّه بن محمد ، از على بن مسلم ، از خالد بن مخلّد ، از ابو محمد ، موسى بن يعقوب ، اين روايت را با همان اسناد و عبارت ، نقل كرده است .
هامش
( 1 ) - ابو عبد اللّه ، محمد بن احمد بن عبد الهادى بن عبد الحميد بن عبد الهادى بن يوسف بن محمد بن قدامة - مقدسى - صالحى مقرى ، در سن چهل بسال 744 وفات كرده ، و مردى حافظ ، فقيه ، محدث و نكتهسنج بوده است .
- ذهبى - از او اسم برده و دربارهاش گفته :
« من ، از يگانه پيشوا ، حافظ و ذو الفنون ، شمس الدين محمد بن احمد ، چنين شنيدم . »
آنگاه ، تاريخ ولادتش را سنهء 705 يا 706 ، آورده است .
در اينباره به « تذكرة الحفّاظ » جلد 4 ، صفحه 290 ، و « ذيل طبقات الحنابله » تأليف ابو الفرج ، جلد 2 ، صفحه 436 تا 439 ، و « شذرات الذهب » جلد 6 صفحه 141 ، و « تاريخ ابن كثير » جلد 14 ، صفحه 210 ، مراجعه شود .