اين روايت را - حافظ عراقى - در كتاب « طرح التثريب » جلد اول ، صفحه 41 ، از « احمد » نقل كرده است .
و - حافظ هيثمى - در كتاب « المجمع » ، جلد 9 ، صفحه 187 و 190 ، از احمد ، ابو يعلى ، بزاز و طبرانى ، نقل كرده و ميگويد :
« رجال اسناد ابو يعلى ، همه رجال صحيحند مگر - عمارة بن زاذان - كه هر چند ، جماعتى او را توثيق كردهاند ، لكن در او ضعفى هست . اما بقيهء رجال ابو يعلى ، همه رجال صحيحند . »
اين روايت را قرطبى ، در « مختصر التذكرة » صفحه 119 ، از - احمد - نقل كرده است .
و حافظ ابن حجر - در « الصواعق » صفحه 115 ، از « معجم » بغوى ، آن را نقل كرده است .
سپس ( ابن حجر ) ميگويد :
« اين حديث را - ابو حاتم - در صحيح خود ، و همچنين ، احمد ، عبد بن حميد ، و ابن احمد ، نظير آن را روايت كردهاند . لكن در نقل اينها دارد : فرشته ، جبرئيل بود . »
آنگاه ( ابن حجر ) ميگويد :
« اگر اين روايت ، صحيح باشد ، ناگزير بايد گفت ؛ داستان ، در دو نوبت اتفاق افتاده است .
و دومى ( يعنى : احمد ) اين معنا را نيز اضافه كرده كه : رسولخدا ( صلى اللّه عليه و سلم ) ، آنخاك را بوئيد و فرمود :
بوى اندوه و بلا ! »
و در روايت « ملا » و « ابن احمد » در كتاب - زوائد المسند - دارد :
« امّ سلمه گفت : رسولخدا ، مشتى از خاكى سرخ رنگ ، به من داد و گفت :
اين ، تربت آن زمينى است كه ( حسين ) در آن ، كشته مىشود . هر وقت ، ( اين
سيرتنا وسنتنا ، سيرة نبينا وسنته ( راه و روش ما راه و روش پيامبر ( ص ) ما است ) ( فارسى ) — صفحة 102
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص١٠٢