دستهجمعى وزراى كنگره در سال 1939 ، نشان داد كه در چه مدت كوتاهى و تا چه اندازه در جلب اعتماد افكار عمومى مسلمانان كامياب شده است . از اين نقطه به بعد تنها نياز به يك گام بود تا اعلام استقلال پاكستان در سال 1940 رسمى و علنى شود . اسم پاكستان نوظهور بود اما انديشهء نهفته در پشت آن بيان سياسى احساس عميق غربت و تنهايى بود و عزم جزم در حفظ اين نماد غربتى وجود فردى يكتا [ - اسلام ] در عصر نوين .
تاريخ هند ( فارسى ) — صفحة 318
مساهمون: روميلا تاپار
ص٣١٨