جنگى دو طرف متخاصم بودند . در جنگ با ژاپن توجه عمده به مرزهاى شرقى هند معطوف شد . سربازان هندى عقبنشينى از مالايا را تجربه كردند .
نود هزار نفر از آنان در سنگاپور به دست ژاپنىها اسير شدند . به عنوان بخشى از ارتش زير فرماندهى ژنرال الكساندر در عقبنشينى از مالايا از خود لياقت و شجاعت نشان دادند ، آنگاه به دفاع از مرزهاى شرقى هند پرداختند . از سال 1943 بخشى از ارتش چهاردهم ژنرال اسليم بودند كه خود يكى از واحدهاى فرماندهى جنوب آسياى شرقى زير فرمان درياسالار مونت باتن « 1 » بود . در آغاز سال 1944 دفاع قهرمانانه سربازان هندى در كوهيمه ، پشت حملهء ژاپنىها به آسام را در هم شكست ، آنگاه در بازگشت پيروزمندانه ژنرال اسليم به برمه شركت جستند . در سال 1945 كه جنگ پايان يافت مهيا شده بودند تا به مالايا حمله كنند .
در اين سالها تعداد نفرات زمان صلح ارتش از 170 هزار نفر به دو ميليون نفر افزايش يافت . مكانيزه كردن و موتوريزه كردن ارتش ، به مقياس بزرگ ، سبب آموزش چندين هزار تكنيسين شد . بر خلاف سال 1914 افراد ارتش از سرتاسر هند جذب شده بودند . انگيزه و هيجان فراگير بود ، در نتيجه مهارتهاى فنى كسب شده در اثناى جنگ در سراسر هند توزيع شد . هم نيروى دريايى و هم نيروى هوايى با ايجاد واحدهاى باكفايت تقويت يافتند ، و از عوامل مهم نفوذ فناورى غربى شدند . نيروهاى كمكى زنان نيز تشكيل شد كه سبب افزودن قدرت جنبش و نهضت زنان شد .
موضوع تهيه تداركات اين نيروها انگيزه توسعهء سريع صنايع هند شد .
اين مطلب تنها شامل صنعت با رونق نساجى نبود ، صنايع ذوب آهن و ديگر صنايع را نيز شامل مىشد . كارخانههاى ذوب آهن تاتا گسترش بيشتر يافت .
واحدهاى نوين در بنگال و كوماردوهوتى ايجاد گرديد . نرخ توسعهء صنعت
هامش
( 1 ) .Admiral Mountbatten