شاهىها را شكست داد . سال بعد در سيستان مشغول جنگ شد . سالهاى 6 - 1004 شاهد حملات مكرر او به مولتان بود ؛ شهرى كه بهعلت تسلط بر سند سفلى اهميت استراتژيك داشت . در سال 1008 محمود بارديگر به پنجاب يورش آورد و با ثروتى بىكران به وطن برگشت . سال بعد با فرمانرواى غور ( ناحيهء ميان غزنى و هرات در افغانستان ) درگيرى شد . آشكار است كه سپاه محمود از تحرك و نيروى كافى برخوردار بود و الا اينگونه اردوكشىهاى ساليانه ، آن هم در نواحى كاملا جدا از يكديگر نمىتوانست با موفقيت همراه باشد . برنامهريزى دقيق سبب مىشد كه سپاه محمود هميشه به هنگام برداشت خرمن در هند باشد . اينگونه بود كه نيازهاى تداركاتى سپاه برآورده مىشد و قدرت تحرك آن فزونى مىيافت .
معابد هند كه مخزن مقادير هنگفت پول نقد و بتهاى طلا و جواهرات ، - نذورات مؤمنان - بودند هدف طبيعى بيگانگان غير هندو بود كه در جستوجوى ثروت به شمال هند مىآمدند . طمع محمود براى طلا سيرنشدنى بود . از سال 1010 تا 1036 هدف محمود از لشكركشىها شهرهاى مذهبى هند بود : ماتورا ، تنسير ، قنوج و سرانجام سومنات . ثروتى كه در سومنات جمع شده بود ، شهرتى جهانى داشت . آشكار بود كه محمود به آنجا حمله خواهد كرد . علاوه بر حرص به مالاندوزى ، انگيزهء مذهبى نيز مزيد برعلت بود . در ميان مسلمانان سنتگرا و افراطى شكستن بتها و ويران كردن بتخانهها يكى از پرثوابترين اعمال دانسته مىشد . حمله به سومنات هيجان بسيار ايجاد كرد كه شرح آن قرنها در خاطرهء هنديان ماند و شخصيت محمود و ديگر فرمانروايان مسلمان هندى را لكهدار ساخت . يكى از منابع سدهء سيزدهم عربى شرح اين رويداد را چنين آورده است :
سومنات ، از شهرهاى پرآوازهء هند ، در كنار دريا واقع است . يكى از عجايب اين شهر معبدى بود كه بت مشهور سومنات در آن نصب بود .
اين بت در هوا معلق بود . نه تكيهگاهى داشت و نه وسيلهاى كه از آن
تاريخ هند ( فارسى ) — صفحة 312
مساهمون: روميلا تاپار
ص٣١٢