هسوان تسنگ از اين واقعيت تعجب كرده بود كه هرچه بيشتر رو به جنوب مىرفت ، از مقدار اراضى زير كشت كاسته مىشد . به علت كمبود نواحى وسيع و دشتهاى حاصلخيز مناسب براى كشاورزى ، زيربناى لازم براى پيدايش كشورهاى سلطنتى متكى بر كشاورزى وجود نداشت . استعداد و آمادگى جغرافيايى براى تشكيل سلطاننشينهاى كوچك متكى بر تشكيلات محلى از خصوصيات قديمى و ثابت جنوب هندوستان است .
بنابراين جاى تعجب نيست كه سلطاننشينهاى بخش جنوبى شبهجزيرهاى هندوستان به مراتب زودتر از سلطاننشينهاى شمالى متوجه و پايبند بستگىها و دستهبندىهاى محلى شده باشند .
از اواسط سدهء ششم ، سه سلطاننشين عمده چالوكياهاى « 1 » اهل بادامى « 2 » و پالاواهاى « 3 » اهل كانچى پورام « 4 » و پانداهاى « 5 » اهل مادوراى به مدت سيصد سال دچار اين كشمكشها بودند . فرمانروايى چالوكياها بر خرابههاى حكومت واكاتاكاها « 6 » بنا شده بود . سلسلهء اخير نيز خود جانشين شاهان ساتاواناها بود . واكاتاكاها ، كه از متحدين كوپتاها به شمار مىآمدند ، پس از آنكه قدرت كوپتاها رو به ضعف گذاشت به انحطاط گراييدند . پايگاه چالوكياها نخست در ميسور شمالى در واتاپى يا بادامى و آى هوله مجاور قرار داشت . سپس رو به شمال حركت كرده ، سلطاننشين واكاتاكا را كه در اطراف رود ناسيك و نواحى بالادست رود كوداوارى متمركز بود ، تصرف كردند . بخش شرقى سلطاننشين ساتاوانا ، يعنى دلتاى رودهاى كريشنا و كوداوارى را سلسلهء ايكشواكو در سدهء سوم ميلادى به تصرف آورده بودند . با فتوحات پالاواها سلسلهء ايكشواكو نابود شد . پالاواها فرمانروايان كاودامبا را
هامش
( 1 ) .Chalukya( 2 ) .Badami( 3 ) .Pallava( 4 ) .Kanchipuram( 5 ) .Pandya( 6 ) .Vakataka