8 كشمكش در سلطاننشينهاى جنوب
( 500 - 900 ميلادى )
با زوال قدرت و نفوذ كوپتاها و جانشينان بلافصل آنان ، بار ديگر مركز توجه به جنوب ، دكن غربى و نواحى جنوبىتر ، تاميل - ناد ، منتقل مىشود .
جالبترين رويداد در جنوب ويندهياس « 1 » و ميدانى « 2 » سواى عرصهء سياسى خالص رخ مىدهد : رگههاى فرهنگى عمدهء آن عصر يعنى فرهنگ آريايى و فرهنگ دراويدى با هم درمىآميزند و تركيبىتازه به وجود مىآيد . در اين دوره ، بنيادهاى اجتماعى برپا در جنوب هندوستان پايهاى قوىتر پيدا كرده ، به گونهاى شگفتانگيز دوام مىيابند . روزگار سلطنت پالاوا « 3 » در جنوب هند شاهد اوج فرايند هضم و تحليل تدريجى بنيادهاى آريايى است . كسب و جذب انديشههاى آريايى بيشتر به طبقات ممتاز جامعه محدود مىشود . در ساير لايهها و قشرهاى اجتماعى اين واكنش ديده مىشود كه فرهنگ بومى در حفظ هويت خود پافشارى و اصرار مىورزد . بنابراين دورهء پالاوا شاهد ظهور پديدهاى بود كه به گونهاى كلى مىتوان آن را « هويت تاميل » نام نهاد ؛
هامش
( 1 ) .Vindhyas( 2 ) .Sphere( 3 ) .Pallava