تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ هند ( فارسى ) — صفحة 165

مساهمون:

ص١٦٥
راهى ميانه برگزينند . تعريفى كه آنان از آموزش و پرورش رسمى مىكردند هم صرف و نحو را شامل بود و هم دانش پزشكى را و روىهم‌رفته طرز برخورد آنان با مسائل مربوط به آموزش و پرورش مانند برهمن‌ها سنتى و محافظه‌كارانه نبود . در اين دوره فعاليت زيادى در زمينهء تأليف كتاب دربارهء قانون ، « دهراماشسترا » به‌عمل آمد . اهميت روزافزون كاست ويشيا و پيدايش زيركاست‌هاى نوين ، كه به علت جوّ آزادتر زندگى شهرنشينى ممكن شده بود ، بدون شك موجب نگرانى كسانى شد كه پايبند قوانين اجتماعى سنتى و كاربرد آنها بودند . زمان آن رسيده بود كه روابط اجتماعى بادقت تعريف شوند . شگفتى ندارد كه در مهم‌ترين كتاب‌هاى قوانين به كرات براين نكته تأكيد مىشد كه برهمن‌ها به گونه‌اى فطرى و ذاتى بر ديگر اعضاى جامعه برترى و مزبت داشته و رعايت احترام آنان حتى بر افراد ثروتمند كاست ويشيا واجب و لازم است . آثار ادبى منحصر به كتاب‌هاى مربوط به قانون و يا صرف و نحو و دستور زبان نبود . نمايش‌نامه‌نويسى و شعر بىاندازه مورد توجه و مقبول همگان بود . اشعار سروده شده در آن عصر به زبان تاميل به‌جامانده و شاهكار آنها شيلاپادىكارام « 1 » ( خلخال ( پابند ) مرصع نشان ) نام دارد . اين داستان منظوم در شهر كاورى پاتينام اتفاق مىافتد . بازرگان جوانى به‌نام كوالان ، « 2 » گرفتار عشق يكى از زيبارويان دربارى شده و نسبت به زن وفادار خود بىعلاقه مىشود . با مرگ هرسه قهرمان داستان ، منظومه پايان تلخى دارد ؛ اما زن و شوهر دوباره در بهشت به يكديگر مىرسند . منظومهء دومى ، در دنبالهء همين داستان ، به‌نام مانيمه گالى « 3 » چند سده بعد سروده شد . زنى كه قهرمان اين منظومه است ،
هامش
( 1 ) .Shilappadigaram( 2 ) .Kovalan( 3 ) .Manimegalai