بنادر پررفتوآمد در مصب رود سند بارباريكوم « 1 » بود كه كتان ، توپاز ، مرجان ، صمغ ، كندر ، شيشه ، نقره ، سنجاب ، طلا و شراب وارد مىكرد و انواع ادويه و فيروزه و لاجورد و پارچه موسلن و نخ ابريشم و نيل صادرات داشت .
باريكاز « 2 » كه همان براوج امروزى است و نام آن در منابع هندى باروكاچچها ذكر شده ، كهنترين بندر و بارانداز در سواحل غرب هندوستان بود و عمدهء بازرگانى با مغرب آسيا از آنجا مىگذشت . انواع كالا ازجمله شراب ( ايتاليايى ، يونانى و عرب ) و مس ، قلع ، سرب ، مرجان ، ياقوت ، زاج ، صمغ استراك ، شبدر شيرين ، شيشه ، زرنيخ قرمز ، سرمه ، سكهء طلا و نقره و انواع روغنهاى دارويى وارد مىكرد . هدايايى نيز براى فرمانروايان محلى ارسال مىشد . مانند زيورآلات طلا و نقره و پسران مطرب و آوازهخوان ، دختر و شراب و انواع پارچههاى ريزبافت گرانبها . صادرات باريكاز عبارت بود از ادويهء معمولى ، سنبل هندى ، گياهى كه در تهيهء مرهم بهكار مىرفت ، الماس ، ياقوت كبود ، سنگهاى گرانبها و لاك سنگپشت . در اثر مطالعات و تحقيقات باستانشناسى محل پارهاى از اين بنادر پيدا شده است . سپس راههاى تجارتى دماغهء شبهجزيره را دور مىزد و در طول ساحل بالا مىرفت . از تمام بندرهايى كه مىدانيم در اين ساحل قرار داشتند ، فقط از بندر اريكامدو « 3 » ( كه پريپلوس « 4 » آن را پادوكه مىنامد ) اطلاع كافى داريم . كاوشهاى باستانشناسى كه در سال 1945 در آنجا صورت گرفت ، به كشف آبادى بزرگ رومى انجاميد كه ايستگاه تجارتى مهمى در مجاورت بندر بوده است .
بنابراين ، اريكامدو بيش از يك بندر معمولى سر راه مالايا و چين بوده است ؛ زيرا نه تنها كالاهاى هندى به آنجا آورده مىشد تا بار كشتىها شود بلكه پارهاى از محصولات ازجمله ململ در اريكامدو - لابد مطابق
هامش
( 1 ) .Barbaricum( 2 ) .Barygaza( 3 ) .Arikamedu( 4 ) .Periplus