تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سفرنامه فورو كاوا ( فارسى ) — صفحة 157

مساهمون:

ص١٥٧
دريايى پيش مىرفت . از ساعت 7 صبح امروز ، باز ماشين‌خانه را به كار انداختند و سرعت حركت كشتى به 5 ، 9 رى [ - 38 كيلومتر ] در ساعت رسيد . در ساعت 3 و نيم ، در سوى راست مسيرمان جزيرهء بوروجينو ديده مىشد . گويا اينجا را اسپانيايىها كشف كردند ، و دو جزيره است ، شمالى و جنوبى ؛ به ترتيب به طول 5 و 3 ميل انگليسى . اين هر دو جزيره غير مسكون است ، و كوهى بلند و سبز ندارد . جلگه و خاك هموارى هم به چشم نمىخورد و همه طرف آن پرتگاه و بريدگى بلند است . عصر امروز هم مجلس شوخى و مزاح داشتيم . يك‌شنبه 18 ، صاف ، 80 درجه : سرانجام باران طولانى بند آمد و هوا صاف شد و مسافران سرحال آمدند ، چهره‌ها از شادى مىدرخشيد . دوشنبه 19 ، صاف ، 80 درجه : عصر هنگام موتورهاى كشتى را خاموش كردند و بادبان‌ها را برافراشتند . شب باز [ جمع آمديم و ] لطيفه شنيديم . سه‌شنبه 20 ، باران ، 74 درجه : ساعت 4 و نيم ديگربار ، ماشين‌خانهء كشتى را به‌كار انداختند .

فرمز يا تايوان

چهارشنبه 21 ، باران متناوب ، 77 درجه : مقارن ساعت 7 صبح جزاير كوچكى در چپ و راست مسيرمان به‌چشم آمد . جزيره دست چپ « بوتردوتاباگو » ناميده مىشود ، بلنديش دو - سه ميل انگليسى و اطرافش پرتگاه و صخرهء ترس‌آور بسيار است . جزيرهء - دست راست را ندانستم كه چه نام دارد ، و در پشت آن جزيره‌اى بزرگ ديده مىشد كه بلندى كوهش با ارتفاع كوه هاكونه برابر مىنمود . اينجا همان جزيرهء تايوان [ يا ، فرمز ] بود . در ساعت 1 بعدازظهر از برابر قرارگاه شرقى بوتان‌شا [
Botansha
يا ، مودانشه ] و جنوب كويشان
Koishan
[ محل‌هايى در تايوان ] گذشتيم . اين نقاط همان است كه افسران و سربازان ژاپنى در سال هفتم ميجى [ 1873 م ] در ميان دود و مه دليرانه پيشروى كردند و اينجا