تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منع تدوين الحديث ( منع تدوين حديث ) ( فارسى ) — صفحة 684

مساهمون:

ص٦٨٤
بن حسن بن وليد ، نوادر محمّد بن ابى عُمَير ، كتاب المحاسن احمد بن ابى عبدالله بَرقى ، رساله پدرم به من ، و ديگر اصول و مُصَنَّفاتى كه طُرُق من به آنها در فهرستِ كتاب‌هايى كه از مشايخ و پيشينيانم برايم روايت شده ، معروف است . و نهايت توانم را در اين راستا به كار بردم ، از خدا يارى مىخواهم و بر او توكُّل دارم و از تقصيرِ خويش آمرزش مىطلبم « 1 » . محقّق حلّى در المعتبر مىنگارد : از امام صادق عليه السلام نزديك به چهار هزار نفر روايت كرده‌اند ، و با تعليماتِ آن حضرت فقهاى انديشمند بسيارى پديد آمدند ؛ مانند زُرارة بن اعْيَن و دو برادرش - بُكَيْر و حُمْران - جميل بن دُرّاج ، محمّد ابن مسلم ، بُرَيد بن معاويه ، دو هِشام ، ابو بصير ، عبيدالله ، محمّد و عِمران حَلَبى ، عبدالله بن سِنان ، ابو صباح كِنانى و ديگر شخصيت‌هاى برجسته ، حتّى از پاسخ پرسش‌هايى كه آن حضرت داد چهار صد كتاب نگاشته شد كه آنها را « اصُول » مىنامند . سپس مىگويد : فاضلانى جزو شاگردانِ امام جواد عليه السلام بودند ؛ مانند حسين بن سعيد و برادرش حسن و [ احمد بن ] محمّد بن ابى نصر بَزَنطى ، و احمد بن محمّد بن خالد برقى ، شاذانِ بن فضل قمى ، ايّوب بن نوح بن دُرّاج ، احمد بن محمّد بن عيسى ، و ديگران كه تعدادشان زياد است و سخن را طولانى مىسازد ، و كتاب‌هاشان هم‌اكنون ميان اصحاب نقل مىشود و بر علم فراوانى دلالت دارد « 2 » . آن گاه مىنويسد : از كتاب‌هاى اين بزرگان بر نقل‌هايى بسنده كردم كه در آن ، كوشش آنها آشكار بود و اهتمامشان دريافت مىشد و محلِ اعتمادشان به شمار مىرفت .
هامش
( 1 ) . من لا يحضره الفقيه 2 : 1 - 4 . ( 2 ) . المعتبر 1 : 26 - 27 ؛ بنگريد به ، وسائل الشيعه 30 : 109 .