* كتاب « المحاسن » تصنيف احمد بن ابى عبدالله ، بَرقى .
* كتاب « العيون والمحاسن » تصنيف شيخ مفيد « 1 » .
شيخ بهائى در الوجيزه مىگويد :
همه احاديثِ ما - به جز اندكى - به ائمّه دوازدهگانهعليهم السلام مىرسد ، و نقل آنها به پيامبر صلى الله عليه و آله منتهى مىشود ؛ چراكه علوم امامانعليهم السلام از اين منبع نور برگرفته شده است .
رواياتى را كه كتابهاى شيعه به نقل از ائمّهعليهم السلام در بر دارند ، بسيار بيشتر از رواياتى است كه اهل سنّت در صحاح ستّه گرد آوردهاند ؛ هركه كتابهاى هر دو فرقه را بررسى كند ، اين امر برايش آشكار مىشود .
تنها يك راوى ، ابان بن تغلب ، از يك امام ( يعنى حضرت صادق عليه السلام ) سه هزار حديث روايت مىكند .
مُحدِّثان قديمِ ما آنچه را از كلمات ائمّه به دستشان رسيد ، در چهارصد كتاب جمعآورى كردند كه « اصول » ناميده مىشد . سپس گروهى از متأخّران - كه سعيشان مشكور باد - عهدهدار گردآورى اين كتابها و مرتّبسازى آنها شدند تا از پراكندگى آنها بكاهند و اين اخبار به آسانى در دسترس جويندگان قرار گيرد . در اين عرصه كتابهاى مبسوطى را باببندى كردند و اصولى را ضبط نمودند و پيراستند كه دربردارنده اسانيد متصل به معصومينعليهم السلام بود ؛ مانند كافى ، مَن لا يَحْضُرُهُ الفقيه ، تهذيب ، استبصار ، مدينة العلم ، خِصال ، امالى ، عيون اخبار الرضا ، و ديگر كتابها « 2 » .
هامش
( 1 ) . السرائر 3 : 563 - 648 ؛ اين اثر جداگانه نيز به نام « مستطرفات السرائر » به چاپ رسيده است .
( 2 ) . الحبل المتين : 6 ؛ وسائل الشيعه 30 : 200 ؛ مشرق الشمسين : 269 - 270 .