جعفر فرمود : بر قياس حمل نكنيد ، هيچ چيزى نيست كه قياس به عدل ( و صدق ) آن حكم كند مگر اينكه قياسِ [ ديگر كه با قياس نخست تعارض دارد ] آن را درهم مىشكند « 1 » .
همچنين امام رضا عليه السلام درباره كسانى كه در شبهه مىافتند و امرِ دين بر آنان مشتبه مىگردد ، مىفرمايد :
اينان قومىاند كه شيطان در انديشهشان راه يافته است ؛ آنان را با شُبهه مىفريبد و امر دينشان را بر آنها مشتبه مىسازد .
اينها مىخواهند از پيش خود هدايت شوند ، مىگويند : براى چه ؟ چه وقت ؟ چگونه ؟ هلاكت از همين مأواى احتياط به سراغشان مىآيد و اين دستاورد خودشان است « پروردگارت هرگز به بندگان ستم نميورزد » .
شايسته نيست آنان چنين روندى را در پيش گيرند ، بلكه بر آنها واجب است هنگام تحيُّر بازايستند و آنچه را نمىدانند به داناى كار و كسى كه استنباطِ درست دارد ، بازگردانند ؛ زيرا خداى متعال مىفرمايد :
وَ لَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَ إِلى أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُمْ
« اگر آن را به خدا و رسولش و اولياى امرِ خود باز مىگرداندند ، البته كسانى از آنان كه مىتوانند آن را استنباط كنند ، مىفهميدند » « 2 » .
يعنى آل محمّد صلى الله عليه و آله ايشان كسانىاند كه از قرآن استنباط مىكنند و حلال و حرام آن را مىشناسند ، و ايناناند حجّت خدا بر خلق « 3 » .
امام رضا عليه السلام صحيفهاى دارد كه آن را از پدرانش روايت مىكند و « صحيفة الرضا » ناميده مىشود ، و بارها به چاپ رسيده است .
هامش
( 1 ) . قرب الإسناد : 356 - 357 ، حديث 1275 .
( 2 ) . نساء / 83 .
( 3 ) . تفسير عيّاشى 1 : 260 ، حديث 206 ؛ وسائل الشيعه 27 : 171 ، حديث 33519 .