به همين جهت ، امام باقر و صادق عليه السلام كتاب امام على عليه السلام را زياد به رُخ مىكشيدند تا نظر اهل رأى را باطل سازند و ثابت كنند كه سخنانشان بازگويى رواياتِ پيامبر - بىتغيير و تبديل - است و تحتِ تأثير جريانات سياسى نمىباشد .
از امام باقر عليه السلام نقل شده كه به زراره گفت :
اى زُراره ، از اصحاب قياس در دين برحذر باش ! آنان علمى را كه عهدهدار بودند واگذاشتند و در علمى كه به آنان مربوط نمىشد ، خود را به زحمت انداختند ؛ اخبار را تأويل مىكنند ، و بر خدا دروغ مىبندند . گويا يكى از آنها را مىنگرم كه از پيش صدايش زنند و او از پس جواب مىدهد ، از پس صدايش مىزنند از پيش جواب مىدهد !
اينان سردر گماند و در زندگى و ديندارى حيران مىمانند « 1 » .
در خبر عُذافِر صَيْرفى آمده است :
مىگويد : من با حَكَم بن عُتَيْبَه نزد ابى جعفر عليه السلام بودم . امام او را گرامى مىداشت . او به پرسش از امام پرداخت تا اينكه در مسألهاى اختلاف كردند .
ابو جعفر عليه السلام فرمود : پسرم ، برخيز و كتابِ على را بياور ! [ آن حضرت برخاست ] و طومار نوشته بزرگى را آورد . امام باقر عليه السلام آن را گشود و به وارسى در آن پرداخت تا اينكه آن مسئله را يافت ، فرمود :
« اين ، خط على و املاى رسول خداست ! » .
رو به حكم كرد و فرمود : اى ابا محمّد ، تو و سَلَمه و ابو مِقْدام به هر چپ و راستى خواستيد برويد ، به خدا سوگند ، هيچ علمى را نمىيابيد كه مطمئنتر از علمِ قومى باشد كه جبرئيل بر آنها نازل شد « 2 » .
هامش
( 1 ) . امالى مفيد : 52 .
( 2 ) . رجال نجاشى : 360 ، رقم 966 .