ابو حمزه ثُمالى مىگويد :
صحيفهاى از على بن حسين را درباره زُهد خواندم ، و آنچه را در آن بود نوشتم و سپس به آن حضرت عرضه داشتم . امام عليه السلام آن را شناخت و تصحيح كرد « 1 » .
شايد بخشى از صحيفه كامله سجاديّه به دست ابو حمزه رسيد و او آن را خواند و . . . ؛ زيرا آنچه در صحيفه آمده است در زهد منحصر نمىشود ، بلكه امور ديگرى نيز در آن هست .
نيز اين احتمال وجود دارد كه اين ماجرا به جزئى از كتابِ امام على عليه السلام مربوط باشد كه به سند امام سجّاد عليه السلام روايت شده بود ؛ چراكه كتاب امام على عليه السلام نزد آن حضرت بود .
روايت شده كه از امام سجّاد عليه السلام درباره مردى سؤال شد كه در مالش وصيّت به « شيء » كرده است [ يعنى گفته است : چيزى از مالم را بدهيد به . . . ] امام عليه السلام فرمود : مقصود از « شيء » در كتاب على عليه السلام يك ششم مال است « 2 » .
كُلَيْنى به سندش از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود :
على بن حسين عليه السلام هنگامى كه كتاب على عليه السلام را مىگرفت و در آن مىنگريست ، مىفرمود : چه كسى طاقتِ اين [ همه عبادت را با اين كيفيّت ] دارد ؟ !
سپس به آن عمل مىكرد « 3 » .
از ابن اذَيْنَه ، از ابان بن ابى عَيّاش روايت شده كه گفت :
اين نسخه كتاب سُليم بن قَيْس عامرى هلالى است كه به ابان بن ابى عَيّاش داد و آن را قرائت كرد ، و مىپندارد كه آن را بر على بن حسين قرائت كرده است .
هامش
( 1 ) . روضه كافى 8 : 14 ، حديث 2 ؛ الفهرست ( طوسى ) : 68 ، رقم 138 .
( 2 ) . فروع كافى 7 : 40 ، حديث 1 و 2 ؛ من لا يحضره الفقيه 4 : 204 ، حديث 5473 .
( 3 ) . روضه كافى 8 : 163 ، حديث 172 .