ابن عمر گفت : رسول خدا صلى الله عليه و آله خانه كعبه را طواف كرد و ميان صفا و مَرْوَه سعى نمود . سنّت خداى تعالى و رسولش سزاوارتر است كه پيروى شود از سنّتِ ابن فلان ، اگر تو صادق باشى « 1 » .
* از ابن عمر نقل شده كه گفت :
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : كنيزان خود را از نماز در مسجد باز نداريد !
پسرِ ابن عمر گفت : ما آنها را منع مىكنيم .
ابن عمر به شدّت خشمناك شد و گفت : از رسول خدا برايت حديث مىكنم و تو مىگويى : ما آنان را باز مىداريم « 2 » !
در روايت ديگر هست :
عبدالله او را پس زد . در حالى كه مىگفت : تُف بر تو ! مىگويم : رسول خدا فرمود ، مىگويى : اين كار را نمىكنم « 3 » !
* در مجمع الزوائد آمده است :
پس از نهى عُمَر از نماز بعد از عصر ، تميم دو ركعت نماز گزارد ، عُمَر آمد و او را تازيانه زد . تميم در حال نماز به او اشاره كرد كه بنشيند ، عُمَر نشست .
تميم وقتى از نماز فارغ شد ، گفت : چرا مرا زدى ؟
عُمَر گفت : چون دو ركعت نماز گزاردى ، در حالى كه من از آن نهى كردم .
تميم گفت : من آن را با كسى گزاردم كه بهتر از تو بود ! رسول خدا صلى الله عليه و آله .
هامش
( 1 ) . صحيح مسلم 2 : 905 ، حديث 1232 ؛ در اين مأخذ به جاى « ابن فلان » ، « ابن عبّاس » آمده است ؛ مسند احمد 2 : 56 ، حديث 5194 ( متن حديث از اين كتاب است ) ؛ سنن بيهقى 5 : 75 ، حديث 9028 ؛ فتح البارى 3 : 478 .
( 2 ) . صحيح مسلم 1 : 327 ، حديث 442 ؛ سنن ابن ماجه 8 : 1 ، حديث 16 ( متن حديث از اين كتاب است ) ؛ مصنّف عبدالرزّاق 3 : 147 ، حديث 5107 ؛ مسند احمد 2 : 76 ، حديث 5468 .
( 3 ) . مسند احمد 2 : 127 ، حديث 6101 ؛ و نگاه كنيد به : جامع بيان العلم وفضله 2 : 159 .