كه گاه در نتيجهء آن آزار مىديد . آنان همواره به پاس احترام به كعبه و تعظيم آن ، كفش خود را در پايين پله از پا بيرون كرده و با پاى برهنه بدين جايگاه وارد مىشدند . »
« ازرقى » ادامه مىدهد : « محمد بن يحيى از واقدى و او از نياكان و بزرگان خود به من خبر داد كه آنها گفتند : هنگامىكه قريش ساختمان كعبه را به پايان رسانيد ، نخستين كسى كه به هنگام ورود به كعبه به پاس احترام بدان ، كفش خود را از پاى در آورد ، « وليد ابن مغيره » بود و اين كار از آن پس ، سنتى در ميان قوم شد .
اوقات گشوده شدن درِ كعبهء مكرمه از كتاب « المحمل و الحج » :
« درِ كعبه در جاهليت همواره در روزهاى دوشنبه و جمعه و نيز گفتهاند در روز پنجشنبه - بجاى جمعه - باز مىشده است .
ليكن پس از ظهور اسلام و در آغاز آن ، فقط در روزهاى جمعه گشوده مىشد و روزهاى دوشنبه ترك گرديده و اين وضع ادامه داشت تا اينكه پس از مدتى ، باز در روزهاى دوشنبه درِ كعبه به روى مردم باز مىگرديد . »
ابن جبير « 1 » در سفر خود ، كه به سال 579 هجرى بوده ، گفته است : « درِ كعبه در روزهاى دوشنبه و جمعه باز مىشد و اما در ماه رجب اين عمل همه روزه انجام مىگرفت .
همچنين در موسم حج ، كليد داران در مقابل پاداشى كه از مردم مىگرفتند ، درِ كعبه
هامش
( 1 ) - محمد بن احمد بن جبير بن سعيد كنانى اندلسى دانشمندى اديب و شاعرى توانا بوده است . وى سه بار ازاندلس ( اسپانيا ) به مشرق سفر كرده و هر بار حج نيز بجاى آورده است .
نخستين سفر او در پنجشنبه هشتم شوال سال 578 هجرى بوده كه در 22 محرم سال 581 مجدداً به كشور خود غرناطه باز گشته است . دومين بار در پنجشنبه 9 ربيعالأول سال 585 هجرى از غرناطه حركت كرده و در پنجشنبه سيزدهم شعبان سال 587 هجرى به ديار خويش آمده است . سوّمين سفرش پس از درگذشت همسرش ( عاتكه ام المجد ) دختر وزير ابو جعفر وَقَّشى ( احمد بن عبدالرحمن بن احمد ، ابو جعفر ) بود كه به مكه آمد و مدتها مجاور آن گرديد . سپس به بيتالمقدس و مصر رفت و در اسكندريه ساكن شد تا اينكه سرانجام در سال 614 هجرى در اسكندريه وفات يافت و در همانجا دفن گرديد . گفته مىشود نامبرده در بلنسيه به سال 539 و يا در شاطبه در سال 540 هجرى متولد گرديده است . « مترجم »