باشى كه « 1 » از براى بنده آنچه خداى عزّ و جلّ به پيغمبر خود فرموده « 2 » كافى است ، و اين است « 3 » آنچه فرموده :
« وَ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَياةِ الدُّنْيا »
« 4 » يعنى چشم مدار به آنچه ما اصنافى از مردم را به آن بهرهمند ساختهايم از خوشىهاى زندگى دنيا . و اگر چيزى از آن به خاطر تو رسد زندگانى پيغمبر را به ياد آور كه قُوتِ آن حضرت جو و حلواى آن خرما و هيزمش « 5 » شاخ درخت خرما بود و آن هم در وقتى كه به هم مىرسيد و الّا گاه بود آن هم نبود « 6 » .
و حضرت امام جعفر صادق عليه السلام فرمودند : به درستى كه خداى تعالى مىفرمايند كه : دلگير مىشود بندهء مؤمن من « 7 » هرگاه بر وى تنگ ساختم ، امّا در اين حالت به من نزديكتر مىباشد . و خوشنود مىشود بندهء مؤمن من اگر بر وى فراخ گردانيدم « 8 » ، امّا در اين حالت از من دور تر مىباشد « 9 » .
و نيز فرمودند : هرچند ايمان بنده زياد مىشود روزى او تنگتر « 10 » مىشود « 11 » .
و فرمودند : در مناجات موسى عليه السلام مذكور است : اى موسى ! هرگاه ديدى كه فقر رو به تو كرده « 12 » بگو : مرحبا به شعار صالحان . و هرگاه ديدى كه « 13 » توانگرى رو به تو كرده بگو : گناهى كردهام كه تعجيل در عقوبت آن شده « 14 » .
فصل [ در خلاصى از آفت مال ]
خلاصى از آفت مال ميسّر نيست مگر به محافظت نمودن بر چند چيز :
هامش
( 1 ) . كه /s aو .
( 2 ) . فرموده /a sفرمود .
( 3 ) .a s+ كه .
( 4 ) . طه : 131 .
( 5 ) .a+ با .
( 6 ) . الكافي 2 : 137 ح 1 . مشكاة الأنوار : 232 .
( 7 ) . من /a sكه .
( 8 ) .a+ و .
( 9 ) . الكافي 2 : 141 ح 5 . مجمع البيان 7 : 195 .
( 10 ) .a- تر .
( 11 ) . الكافي 2 : 261 ح 4 . مشكاة الأنوار : 226 .
( 12 ) . كرده /a sآورده .
( 13 ) .a s- كه .
( 14 ) . الكافي 2 : 263 ح 12 . أمالي الصدوق : 765 . تحف العقول : 495 . عدّة الداعي : 106 .