صادق ومحل حاجت اين است كه امام عليه السّلام وجه تسميه براي روز دوشنبه ذكر مىفرمايند .
راوي از كلام امام تعجّب كرد . امام فرمود : خداوند مىدانست روزى را كه رحلت مىفرمايد در آن رسول اللّه وروزى را كه ظلم مىشود به وصى أو ، پس ناميد آن را به نام آنها . . .
الحديث . « 1 »
6 . أيضا در خصال روايت كرده با اسناد خود از امام جعفر صادق عليه السّلام فرمودند :
شنبه براي ما است ، يكشنبه براي شيعيان ما ودوشنبه براي دشمنان ما است . . .
الحديث . « 2 »
7 . در كافى روايت كرده از محمّد بن عيسى بن عبيد از برادرش جعفر بن عيسى ، گويد :
سؤال كردم از حضرت امام رضا عليه السّلام از روزهء روز عاشورا . تا اينكه گويد : امام فرمود : روز دوشنبه روز نحسى است كه قبض نمود خداوند در آن پيغمبر خود را ومصيبتزده نشد آل محمّد مگر روز دوشنبه . پس ما بدشگون شمرديم آن روز را ومبارك شمردند دشمنان ما آن روز را . . . الحديث . « 3 »
8 . در مجالس شيخ أبو على پسر شيخ طوسي است كه أبو على روايت مىكند با اسناد از علي بن عمر عطار گفت : شرفياب شدم خدمت امام حسن عسگرى عليه السّلام روز سهشنبه . فرمودند : ديروز تو را نديدم ؟ عرض كردم : دوست نداشتم حركت كردن را در روز دوشنبه .
فرمود : يا علي ! هركس دوست دارد كه خداوند أو را از شرّ روز دوشنبه نگاه دارد ، بخواند سورهء هل اتىّ را در ركعت أولى از نماز صبح . پس اين آية را خواند :
فَوَقاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذلِكَ الْيَوْمِ وَلَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَسُرُوراً
انتهى .
ولى در استناد اين حديث ، مانند اخبار سابقه تأمّل است ودلالت ندارد بر
هامش
( 1 ) . الخصال ، ص 383 .
( 2 ) . همان .
( 3 ) . الكافي ، ج 4 ، ص 146 .