نيطت البركة بأعجازه وبواديه ، وحفّت بالكرامة أيّامه ولياليه ، فأسألك بمحمّد وعليّ وفاطمة والحسن والحسين وعليّ ومحمّد وجعفر وموسى وعليّ ومحمّد وعليّ والحسن والحجّة القائم عليهم السّلام ، أن تصلّي على محمّد وعليهم أجمعين . وأن تخيّر لي فيه خيرة تردّ شموسه ذلولا ، وتقيّض أيّامه سرورا . اللّهمّ إن كان أمرا فاجعله في قبضة الفرد ، وإن كان نهيا فاجعله في قبضة الزوج .
پس تسبيح را مىگيرى وعمل مىكنى به آنچه مىآيد ؛ يعنى اگر يك مىماند ، عمل مىكنى واگر دو مىماند ، ترك مىكنى » . « 1 »
طريق چهارم : فقير از جدّ علّامهام مولانا محمّد باقر مجلسي - قدّس اللّه روحه - شنيدهام كه أو از پدر بزرگوارش مولانا محمّد تقى وأو از شيخ الاسلام والمسلمين ، شيخ بهاء الملّة والدين ، محمّد العاملي وأو از مشايخ كبار اجازه - قدّس اللّه أرواحهم - دست به دست داشته ، تا آنكه به حضرت صاحب الامر - صلوات اللّه عليه وعلى آبائه - منتهى شده كه : در استخارهء تسبيح ، سه مرتبه صلوات بر محمّد وآل محمّد - صلّى اللّه عليهم - بفرستند وتسبيح را بگيرند ودو تا دو تا بشمارند ، اگر طاق مىماند ، خوب است واگر جفت مىماند ، بد است . « 2 »
مؤلّف گويد كه : جدّ علّامهام در رسالهء مفاتح الغيب گفته كه :
ظاهر روايات سه طريق اوّل ، آن است كه از سنگريزهاى چند تا دانهء تسبيحى چند ، دست كند ومشتى بردارد وبشمارد ، به روشى كه متعارف است .
وبعضي از مشايخ ما - رضوان اللّه عليهم - تسبيح منظوم را در ميان كف مىگرفتند ودانهها [ را ] كه در ميان كف واقع مىشد ، مىشمردند كه طاق است يا جفت .
واين نوع نيز با روايت ، في الجملة انطباقى دارد ؛ امّا آنچه دستبهدست ، از أكثر مشايخ ديده وشنيدهايم ، همان روش متعارف است كه ميان تسبيح را با انگشت بگيرند - اين است كلام آن فردوسمقام - .
وبه گمان قاصر اين حقير خاسر ، روايات سه طريق اوّل نيز محمول است بر آن
هامش
( 1 ) . بحار الأنوار ، ج 88 ، ص 251 ، ح 6 از شيخ يوسف بن الحسين ، از شهيد سعيد محمّد بن مكّى ، بدون اسناد به معصوم عليه السّلام ؛ مفاتح الغيب ، ص 51 .
( 2 ) . ر . ك : مفاتح الغيب ، ص 52 .