« أَفَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَوَاهُ » . ( سورهء جاثيه / 23 )
« آيا ديدى كسى را كه هواى نفس خويش را خدا و معبود خود قرار داده است ؟ »
البته اين طايفه در كفر و ظلالت شديدترند و در اثر عناد و لجاجتى كه در برابر حق دارند ، به عذاب بيشترى سزاوارند و بيشتر از طايفهء دوم مورد غضب پروردگار قرار مىگيرند و چون بشر طبعاً از غريضهء حب ثروت و مقام خالى نيست ، تا هدايت ربانى شامل حالش نشود ، از سقوط در ظلالت و گمراهى و غلبه هوا و هوس در امان نيست ، چنان كه در قرآن مجيد به اين حقيقت اشاره شده ، آن جا كه آمده است :
« وَ لَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ مَا زَكَى مِنكُم مِن أَحَدٍ أَبَداً وَ لكِنَّ اللَّهَ يُزَكِّى مَن يَشَاءُ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ » . ( سورهء نور / 21 )
« و اگر فضل و رحمت الهى بر شما متوجه نبود ، هرگز احدى از شما پاك نمىشد ولى خداوند هركه را بخواهد تزكيه و پاكيزه مىكند و خداوند شنوا و دانا است . »
چون انسان بدون عنايت پروردگار اسير اميال درونى خود مىباشد و هر آن احتمال مىرود كه مغلوب هوا و هوس خويش واقع شود ، اين است كه خداوند به بندگانش تعليم مىكند كه هميشه از پيشگاه او طلب هدايت و راهنمايى كنند و بگويند : « اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ » : « خدايا ! تو ما را به راه راست هدايت فرما ، راه كسانى را كه براى آنان احسان و انعام نمودهاى نه راه كسانى كه مورد غضب تو واقع شدهاند و نه راه كسانى كه گمراه گرديدهاند . »
نمازگزاران با اين جملات ، هدايت دائم و انحرافناپذيرى را كه به مؤمنان و نيكان اختصاص دارد ، از خداوند درخواست مىكنند و از او مىخواهند كه آنان را در صف بندگانى كه انعامشان نموده و انعامشان داده است ، قرار دهد و از رهروان همان راه راست و مستقيمشان بگرداند .
بيان در علوم و مسائل كلى قرآن ( فارسى ) — صفحة 731
مساهمون: السيد الخوئي
ص٧٣١