تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان در علوم و مسائل كلى قرآن ( فارسى ) — صفحة 652

مساهمون:

ص٦٥٢
هم بعد از من عمل نخواهد نمود : من يك دينار داشتم و آن را به ده درهم تبديل نمودم و هر وقت به نزد پيامبر مىآمدم ، يك درهم از آن‌ها را در راه خدا مىدادم ، سپس آن آيه نسخ گرديد و كسى پيش از من به دو عمل نكرد و آن آيهء « اذا ناجَيْتُمُ الرَّسُولَ . . . » است . « 1 » 3 - شوكانى مىگويد : عبدالرزاق و عبد بن حميد و ابن منذر و ابن ابى حاتم و ابن مردويه از اميرمؤمنان ( عليه السلام ) نقل نموده‌اند كه : به آن آيه به جز من كسى عمل ننمود تا نسخ گرديد و مدت آن ( بيش از يك ساعت ) نبود و منظور آن حضرت از اين آيه همان آيه نجوى بود . 4 - سعيد بن منصور ، ابن راهويه ، ابن ابى شيبه ، عبد بن حميد ، ابن منذر ، ابن ابى حاتم و ابن مردويه باز از آن حضرت نقل نموده‌اند كه : در كتاب خدا آيه‌اى وجود دارد كه پيش از من كسى بدان عمل ننموده و بعد از من نيز كسى عمل نخواهد نمود و آن آيهء نجوا است . « اذا ناجَيْتُمُ الرَّسُولَ . . . » آن گاه فرمود : اين آيه كه نازل گرديد ، در نزد من يك دينار موجود بود و آن را به ده درهم فروختم و هر وقت مىخواستم با رسول خدا ( صلى الله عليه و آله و سلم ) گفتگوى سرى انجام دهم ، قبلًا يك درهم در راه خدا مىدادم و كسى پيش از من به آن دستور عمل نكرد تا آن كه نسخ شد و آيهء « اشفقتم » نازل گرديد . اين حديث را حاكم نيز نقل نموده و از روايات صحيح معرفى كرده است . « 2 » روايات فراوان ديگرى نيز در اين باره وارد گرديده است .
هامش
( 1 ) . تفسير طبرى 28 / 15 ( 2 ) . فتح القدير ( 5 / 186 ) . در اين زمينه روايات زيادى هست به تفسير برهان و تفسير طبرى و كتاب‌هاى حديث مراجعه شود و قسمتى از اين روايات را مرحوم علامه مجلسى در بحار الانوار 19 / 170 ( ج 90 طبع جديد ) آورده است .