احاديث عمل به آيهء نجوا :
روايات فراوانى به طريق شيعه و سنى وارد شده است كه چون اين آيهء شريفه نازل گرديد ، به جز اميرمؤمنان ( عليه السلام ) كسى به آن عمل نكرد و آن حضرت تنها يك دينار پول داشت كه آن را به ده درهم تبديل نمود و هر وقت مىخواست با رسول اكرم ( صلى الله عليه و آله و سلم ) به گفتگوى سرى بپردازد ، يك درهم صدقه مىداد تا گفتگوى وى به ده بار رسيد بنابراين ، آيهء شريفه نجوا ، جز به وسيلهء آن حضرت ، مورد عمل قرار نگرفت است . اينك نمونه چندى از روايات اين فصل :
1 - ابن بابويه با اسناد خود از مكحول روايت مىكند كه اميرمؤمنان على ابن ابى طالب ( عليه السلام ) فرمود : حافظان حديث و دانايان از صحابهء پيامبر ( صلى الله عليه و آله و سلم ) مىدانند : در ميان آنان كسى نيست كه داراى مقام و فضيلتى باشد ، مگر اينكه من در آن فضيلت با وى شريكم و سهم من بيشتر است ، ولى من هفتاد فضيلت دارم كه در آنها ، از اصحاب پيامبر ( صلى الله عليه و آله و سلم ) كسى با من شركت ندارد .
مكحول مىگويد گفتم : يا اميرمؤمنان ! اين فضائل را براى من بگو ، آن گاه آن حضرت ، يكايك اين فضائل را شمرد و در ضمن آنها فرمود : و اما فضيلت بيست و چهارم به هنگامى كه خداوند آيهء « اذا ناجَيْتُمُ الرَّسُولَ . . . » را بر پيامبر نازل فرمود ، من يك دينار داشتم و آن را به ده درهم فروختم و پيش از هر گفتگو سرى كه با پيامبر به عمل مىآوردم ، يك درهم در راه خدا صدقه مىدادم ، به خدا سوگند ! اين عمل را هيچيك از ياران پيامبر نه پيش از من و نه بعد از من انجام نداد تا اينكه خداوند آيهء « ءَاشَفَقْتُمْ » را دربارهء آنان فرستاد . « 1 »
2 - ابن جرير طبرى با اسناد خود از مجاهد نقل مىكند كه : اميرمؤمنان ( عليه السلام ) فرمود : آيهاى در كتاب خدا وجود دارد كه كسى پيش از من به آن آيه عمل نكرده و كسى
هامش
( 1 ) . تفسير برهانه 2 / 1099