مسلمانان را كه در مسجد به قرائت قرآن مشغول بودند ، شنيد و فرمود : خوشا به حال آنان ! . . . « 1 »
باز از عبادهء بن صامت نقل است كه هرگاه كسى از نقطهء ديگر به حضور رسول خدا ( صلى الله عليه و آله و سلم ) مىآمد ، آن
حضرت وى را تحويل يكى از ما مىداد كه به او قرآن ياد بدهيم و هميشه از مسجد رسول خدا ( صلى الله عليه و آله و سلم ) ، صداى مردم به خواندن قرآن طنينانداز بود تا اينكه رسول خدا ( صلى الله عليه و آله و سلم ) دستور داد ، مسلمانان قرآن را آهسته بخوانند و يكديگر را در خواندن قرآن به اشتباه نيندازند . « 2 »
آرى ، حفظ كردن قرآن درميان مرد و زن مسلمان رايج و معمول بود تا جايىكه زنان مسلمان ياد گرفتن سورهاى از قرآن و يا بيشتر از آن را مهرى خويش قرار مىدادند .
خوانندهء ارجمند ! آيا با اين اهتمام فوقالعاده مىتوان ادعا كرد كه جمعآورى قرآن تا دوران خلافت ابوبكر به تأخير افتاد و ابوبكر در جمعآورى قرآن به شهادت و نظارت دو نفر احتياج پيدا كرد ؟
با در نظر گرفتن اوضاع و احوال مسلمانان در دوران پيامبر و اهميتى كه آنان به خواندن و حفظ كردن قرآن قائل بودند ، نمىتواند اين گفتار قابل قبول باشد .
هامش
( 1 ) . كنز العمال ، فضائل القرآن ، چ 2 ، ج 2 / 185
( 2 ) . كنز العمال 2 / 185 .