1 - بلاغت قرآن :
1 - عربها كه به حفظ كردن هر كلام بليغ و سخن شيوا اهميت خاص و فراوان قائل بودند و در اين راه سعى و كوشش بىحد مبذول مىداشتند و تمام اشعار و خطبههاى دوران جاهليت را حفظ مىكردند ، چگونه متصور است كه اين افراد در برابر قرآن ساكت باشند و براى حفظ كردن آيات بليغ و شيرين قرآن كه تمام بلغا و سخنسرايان را با همين حلاوت و بلاغتش به مبارزه دعوت نموده و با فصاحتش هر خطيب زباندار را خاموش مىنمود ، آرام و ساكت بنشينند و اهميتى براى آن قائل نشوند ؟ !
آرى تمام عربها - اعم از مؤمن و كافر - توجه خاصى به قرآن داشته ، آيات آن را حفظ مىكردند ولى هركس به يك هدف و آرزو : افراد مؤمن در اثر ايمان و عقيده و افراد بىايمان به اميد پاسخگويى و معارضه در ميدان مبارزه .
2 - پيامبر اكرم ( صلى الله عليه و آله و سلم ) كه در ميان مسلمانان از قدرت و نفوذ فوقالعادهاى برخوردار بود ، علاقه و اشتياق
فراوان به حفظ قرآن ابراز مىفرمود و در اين قسمت تأكيد زياد مىكرد . بديهى است كه از زعيم و پيشواى يك جمعيت ، به حفظ نمودن يا خواندن يك كتاب اظهار علاقه و اشتياق بكند مسلماً آن كتاب در ميان آن ملت و جمعيت رواج پيدا مىكند و براى جلب رضاى رهبر و پيشوايشان در حفظ آن كتاب بر همديگر سبقت مىجويند .
3 - حفظ نمودن قرآن موجب عظمت و شخصيت درميان مردم بوده و مسلمانان نسبت به حافظ قرآن با نظر تكريم و احترام فوقالعاده مىنگريستند و اگر كسى اطلاع از تاريخ داشته باشد ، به مقام ارجمند و موقعيت خاصى كه قاريان و حافظان قرآن از آن برخوردار بودند ، پى خواهد برد .
اينها عواملى بودند كه مىتوانستند ، انگيزه و موجب آن شوند كه مسلمانان به جمعآورى و حفظ قرآن اهميت فراوان
قائل شوند و مجموع قرآن يا هر مقدارى كه
بيان در علوم و مسائل كلى قرآن ( فارسى ) — صفحة 399
مساهمون: السيد الخوئي
ص٣٩٩