و نمىخواهد ، بگويد كه : هيچ معجزهاى بهدست وى ظاهر نگرديده بلكه مفهوم آيهء شريفه اين است كه پيامبر ( صلى الله عليه و آله و سلم ) به پيشنهادات مشركان دربارهء معجزه جواب مثبت نداد و طبق دلخواه آنان ، معجزه نياورد .
به عبارت ديگر : اين آيه تنها آن گروه از معجزات را انكار مىكند كه مشركان ، به هواى نفس و دلخواه خويش معجزهاى از رسول خدا ( صلى الله عليه و آله و سلم ) درخواست مىنمودند و از اين درخواست جز ايذا و مسخره هدفى نداشتند . اين آيه تنها وقوع اين گروه از معجزات را كه آنها را « معجزات اقتراحى » مىنامند ، انكار مىكند نه همهء معجزات را و ما از خود آيه براى اين مطلب شواهدى داريم :
1 - واژهء « آيات » جمع « آيه » به معناى علامت مىباشد كه در اين آيهء مورد بحث ، با « الف و لام » آمده است و در اين « الف و لام » بهطور كلى سه احتمال وجود دارد :
الف و لام در كلمهء « آيات » يا « الف و لام جنسى » است ، در اين صورت معناى آيه چنين خواهد بود كه خداوند
هيچ معجزه و هيچ دليلى كه مىتواند ، راستگويى پيامبر ( صلى الله عليه و آله و سلم ) را ثابت كند ، به پيامبر ( صلى الله عليه و آله و سلم ) نداده است . بنابر اين احتمال ، فرستادن پيامبر ( صلى الله عليه و آله و سلم ) ، بيهوده و بىفايده خواهد بود ، چون پيامبرى كه گواه و دليلى بر ادعاى خويش ندارد ، عقلًا قابل تصديق نمىباشد .
و يا « الف و لام جمعى و استغراق » است كه در اين صورت وقوع تمام آيات و معجزاتى كه مىتواند ، گواه بر نبوت باشد ، انكار گرديده است ، ولى اين احتمال هم مانند احتمال قبل و به همان دليل ، باطل و نادرست مىباشد .
پس به ناچار بايد احتمال سوم را پذيرفت و گفت كه : « الف و لام » در كلمهء الآيات « الف و لام عهدى » بوده و منظور از اين آيات كه قرآن وقوع آنها را انكار مىكند ، آيات مخصوص و معينى بوده است كه از طرف مشركين براى ايذاى پيامبر ( صلى الله عليه و آله و سلم ) و از روى هوا و هوس درخواست مىگرديد .
2 - اگر تكذيب و انكار مشركين از آوردن تمام معجزات مانع مىگرديد ، در اين
بيان در علوم و مسائل كلى قرآن ( فارسى ) — صفحة 186
مساهمون: السيد الخوئي
ص١٨٦