استعمال لفظ « يوم » و « ليل » به معناى تمام شبانهروز در قرآن و زبان عرب فراوان وجود دارد .
با اين توضيح معلوم مىشود كه نشانهء استجابت دعاى زكريا كه در آيهء اول سه روز و در آى دوم سه شب معين شده است ، هر دو به يك معنى بوده و منظور از آن مجموع شب و روز متوالى است ، بنابراين درميان اين دو آى نهتنها تناقضى وجود ندارد ، بلكه هر دو به يك معنى بوده ، يكديگر را تفسير و تصديق مىنمايند .
تناقض در اين دو آيه بر اين مبنا است كه « يوم » تنها به معناى روز و « ليل » به معناى تنها شب استعمال شود ولى در صورتى كه اين دو كلمه معناى ديگرى هم داشته باشند و بهمعناى مجموع روز و شب نيز استعمال گردند ، در اين صورت تناقضى در ميان آن دو آيه متصور نخواهد بود .
اين حقيقتى است روشن و غيرقابل انكار ، ولى برخى از مردم اين حقيقت را انكار مىكنند تا به خيال خويش از عظمت قرآن بكاهند ، غافل از اينكه بنا به اين گفتار ، پاى تناقض در استعمال اين دو كلمه به انجيل او نيز كشانده مىشود ، چنانكه :
در انجيل متى باب 12 آمده است كه :
« مسيح خبر داد جسد او سه شب و سه روز در زمين مدفون خواهد ماند . »
با اينكه همان انجيل متى و سه انجيل ديگر در اين معنا اتفاق دارند كه : مسيح تنها مدت كمى از آخرهاى روز جمعه و شب و روز شنبه و شب يكشنبه را تا قبل از طلوع صبح در دل زمين باقى ماند .
اين قسمت را در اواخر انجيلها مطالعه فرماييد ، آنگاه به نويسندهء انجيل متى و به كسانىكه به وحى بودن آن معتقد مىباشند بگوييد : اين سه شب و روزى كه گفتهايد ، كجاست و چگونه اين سه شب و روز با آنچه در خود انجيل متى و انجيلهاى ديگر آمده است ، سازش دارد ؟ !
بيان در علوم و مسائل كلى قرآن ( فارسى ) — صفحة 152
مساهمون: السيد الخوئي
ص١٥٢