بود از زر بهشت ، و از آنجا نور بهشت مىدرفشيد و ركن همچون ستارهاى روشن بود . پس چندانكه نور آن خيمه برسيد خرم شد .
و چون آدم به مكه آمد خداى تعالى مكه را محروس و مصون گردانيد و آن خيمه را محروس داشت به فرشتگان كه بر آنجا سنگهاى حرم نهاده بودند مىاستادند و نگاه مىداشتند و ساكنان زمين را از ديوان و پريان از آنجا دفع مىكردند و نمىگذاشتند كه ايشان به چيزى نگرند از بهشت از براى آنكه هر كه به چيزى نگرد از بهشت ، واجب شود او را بهشت و روى زمين در آن وقت پاكيزه بود و هيچ خونهاى ناحق بر روى زمين نريخته بودند و گناهها نكرده و خداى تعالى آن وقت زمين را مستقر ملائكه گردانيده بود و ايشان همچنان كه در آسمان تسبيح مىكردندى در زمين مىكردند و آن خيمه همچنان بر جاى خويش مىبود تا آدم عليه السلام زنده بود . چون خداى تعالى قبض روح آدم كرد ، آن خيمه را برداشت از روى زمين .
شرف النبي ص ( فارسي ) — صفحة 410
مساهمون: عبد الملك الخركوشي النيسابوري
ص٤١٠