( 1 )
باب چهاردهم آنچه رسول عليه السلام بدان مخصوص بود از شريعت
قال اللّه تعالى
لا يَحِلُّ لَكَ النِّساءُ مِنْ بَعْدُ وَ لا أَنْ تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنْ أَزْواجٍ
. رسول را عليه السلام نكاح به لفظ هبت روا بود . قال اللّه تعالى
وَ امْرَأَةً مُؤْمِنَةً إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَها لِلنَّبِيِّ
. ( 2 ) و بى مهر نكاح رسول مر زنان را روا داشتهاند . و او را بود كه بى ولى نكاح كند و بى گواه از براى آنكه گواه از براى وثوق و ثبوت نسب بايد و در حق رسول عليه السلام بدين حاجت نبود . و زنان رسول پس از وى حرام بودند بر امت . اگر پرسند كه زنانش حرام بودند ، دخترانش چرا حرام نبودند ، جواب دهيم كه اگر زنانش را بخواهند دلش ناخوش باشد ، اما اگر دخترانش نخواهند دلش تنگ بود . و چون رسول عليه السلام كنيزكى داشتى مادرش و دخترش و خواهرش بر رسول حرام نبودندى و جمع ميان ايشان توانستى و او را روا بودى كه اگر يكى از امت خطبت زنى كردى و رسول را عليه السلام رغبت بودى ، رسول خطبت كردى آن زن را از براى خود و رسول را عليه السلام روا بودى كه بيش از چهار زن داشتى و طلاقش